ارزیابی تامینکنندگان در مگاپروژههای ماژولار با استفاده از رویکرد LOPCOW-ARTASI تحت عدم قطعیت
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه مهندسی صنایع، دانشکده مدیریت و مهندسی صنایع، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران، ایران
2 استادیار، گروه مهندسی صنایع، دانشکده مدیریت و مهندسی صنایع، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران، ایران
3 دانشیار، گروه مهندسی صنایع، دانشکده مدیریت و مهندسی صنایع، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران، ایران
doi
10.22054/jims.2025.85695.2968چکیده
ارزیابی تأمینکنندگان در موفقیت مگاپروژههای ماژولار نقشی تعیینکننده دارد؛ زیرا این پروژهها بهواسطهی نیاز به هماهنگی پیچیدهی زیرسیستمهای گوناگون و یکپارچگی دقیق ماژولها، مستلزم همکاری با تأمینکنندگانی توانمند هستند. هدف این تحقیق ارائه یک چارچوب یکپارچه جهت ارزیابی تامینکنندگان مگاپروژههای ماژولار است. در این پژوهش، برای اولین بار جهت ارزیابی تامینکنندگان از رویکرد ترکیبی مبتنی بر روشهای LOPCOW و ARTASI توسعهیافته بر اساس مجموعههای فازی کروی (SF-LOPCOW و SF-ARTASI) استفاده شده است. این رویکرد قادر است همزمان با عدم قطعیت و تصمیمگیری گروهی مقابله کند. بر اساس این رویکرد، ۳۱ معیار مبتنی بر ابعاد پایداری برای فرایند ارزیابی تامینکنندگان مگاپروژههای ماژولار شناسایی شده است. سپس، با استفاده از روش SF-LOPCOW وزندهی به معیارها انجام میشود. بر اساس نتایج این مرحله، هزینه، استراتژی و سازماندهی و میزان پسماند تولیدی به ترتیب با ۰.۰۸۷، ۰.۰۸۳ و ۰.۷۹ بیشترین وزنها را به خود اختصاص دادند. در آخر، بر اساس یک مطالعه موردی ۱۲ شرکت تامینکننده تعیین شده برای مسئله ارزیابی تامینکنندگان مگاپروژههای ماژولار از طریق روش SF-ARTASI ارزیابی و اولویتبندی میگردند. مقایسه نتایج SF-ARTASI با سایر روشهای تصمیمگیری چند معیاره موجود در ادبیات و همچنین تحلیل حساسیت، کارآمدی رویکرد پیشنهادی و پایداری رتبهبندی آن را در سناریوهای مختلف نشان میدهد.