ارزیابی انعطاف پذیری فضاهای باز در محلات شهری از منظر پدافند غیرعامل(مطالعه موردی: منطقه ۱ شهر تبریز)
نویسندگان
1
2
doi
چکیده
فضاهای باز واقع در محلات مرکزی شهرها میتواند از مهمترین فضاهای قابل برنامه ریزی از منظر پدافند غیر عامل باشد، چراکه این فضاها به دلیل عدم مالکیت خصوصی و تعلق آن به عموم ساکنان و یا ارگانهای عمومی میتواند در مواقع بحرانی نقش بسیار مهمی در کاهش آسیبپذیریها داشته باشد.بر این اساس پژوهش حاضر با هدف بررسی و شناسایی محدودیتها و توانایی فضاهای باز در منطقه 1تبریز از نظر چگونگی ترکیب توده و فضا، تنوع پذیری عملکردی برای مواقع بحرانی و همچنین چگونگی پوشش سراسری و دسترسی مناسب به فضاهای و مناسب از منظر پدافند غیر عامل میپردازد. به همین منظور در این پژوهش برای پهنه بندی فضاهای مختلف بر مبنای آسیبپذیری و نیز تجزیه و تحلیل اطلاعات از نرم افزارهای مرتبط مانند10 ARC GISو Auto cadو نرم افزار Excelاستفده شده است.نتایج پژوهش بیانگر آن است که بیشتر محلات قدیمی منطقه 1 تبریز از دیدگاه پدافند غیر عامل آسیبپذیری بوده و همچنین نحوه ساختار فضاهای باز در محدوده مورد مطالعه بر پایه ترکیب توده و فضا، بیش از 7/11 درصد از سطح منطقه را برای مواقع بحرانی نامناسب نشان میدهد و اینکه رابطه معنی داری بین میزان انعطاف پذیری فضاهای باز و آسیبپذیری آنها وجود دارد به این مفهوم که هر چه میزان انعطاف پذیری فضاهای باز بیشتر باشد به همان اندازه از میزان آسیبپذیری منطقه کاسته و بلعکس، در نهایت بررسیها نشان میدهد که 58 در از منطقه 1 تبریز دسترسی مناسبی به فضاهای باز دارد که میتواند باعث بهبود وضعیت از دیدگاه پدافند غیر عامل شود.