ضعف سرمایة اجتماعی و چالش بوروکراسیهراسی در ایران
نویسندگان
1 گروه مدیریت دولتی، دانشکدة مدیریت و حسابداری، دانشکدگان فارابی، دانشگاه تهران، قم، ایران
doi
10.22059/jscm.2024.373991.2494چکیده
با وجود اهمیت ادراک و نگرش شهروندان نسبت به دولت و عملکرد آن و مطالعات گسترده در این حوزه، مطالعات اندکی دربارة ادراک و نگرش منفی نسبت به بخش دولتی، درحالیکه به عملکرد ناکارآمد دولت مرتبط نباشد، پرداختهاند. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطة بوروکراسیهراسی و سرمایة اجتماعی است. پژوهش به لحاظ هدف کاربردی و به روش توصیفیـ همبستگی انجام گرفته است. برای انجام دادن پژوهش با پیمایش شهروندان از طریق پرسشنامه وجود پدیدة بوروکراسیهراسی و سطح سرمایة اجتماعی مطالعه و بررسی شد. سپس، رابطة این دو متغیر بررسی شد. جامعة پژوهش همة شهروندان 18 تا 70 سالهای بودند که در یک سال گذشته حداقل یک بار برای دریافت خدمات به یکی از سازمانهای بخش عمومی مراجعه کردهاند. نمونهای از این افراد به روش در دسترس انتخاب شد و پرسشنامه در اختیار آنان قرار گرفت. از میان این افراد 412 نفر پرسشنامة پژوهش را کامل کردند که با توجه به نامحدود بودن حجم جامعه و بر اساس جدول مورگان این میزان کفایت لازم را دارد. دادهها با ترسیم جدول توافقی و آزمون خیدو تجزیه و تحلیل شد. نتایج نشان داد بیاعتمادی به دولت و کارکنان بخش عمومی فقط با عملکرد خدمات عمومی مرتبط نیست و 12/29 درصد پاسخگویان بوروکراسیهراس هستند. همچنین، نتایج نشان داد 5/66 درصد سرمایة اجتماعی ضعیف داشتند. در نهایت نتایج نشان داد بین سرمایة اجتماعی و بوروکراسیهراسی رابطة معنادار وجود دارد. میتوان گفت هر چه انسجام و اعتماد ملی کاهش یابد، تصویر منفی که حاصل عملکرد دولت نیست افزایش مییابد که دلالتهایی برای مسئولان و دستاندرکاران دارد.