استراتژی‌های بهبود در صنعت آب و فاضلاب: مدلسازی پویا و مدیریت عملکرد

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری رشته مدیریت صنعتی، گروه مدیریت، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه گیلان، رشت، ایران

2 دانشیار گروه مدیریت، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه گیلان، رشت، ایران

3 استادیار گروه مدیریت، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه گیلان، رشت، ایران

4 دانشیار گروه مدیریت، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه گیلان، رشت، ایران

doi
10.22054/jims.2025.83680.2945
چکیده

این پژوهش به بررسی تأثیر استراتژی‌های بهبود بر شاخص‌های کلیدی عملکرد در صنعت آب و فاضلاب با بهره‌گیری از رویکرد پویایی سیستم پرداخت. هدف اصلی مطالعه، توسعه مدل‌هایی جامع برای شبیه‌سازی روابط پیچیده و تعاملات میان استراتژی‌ها و متغیرهای عملکردی با هدف ارتقای پایداری و مدیریت عملکرد بود. شاخص‌های عملکرد به دو دسته ورودی (شامل دوره وصول مطالبات، سرانه بدهی آحاد مشترکین، آب به حساب نیامده و سهم هزینه نیروی کار به فروش) و خروجی (شامل نسبت گردش دارایی‌ها، پوشش سرانه مشترکین، رشد بازار آب و فاضلاب و درجه حرفه‌ای کارکنان) تقسیم شدند. براساس ادبیات پیشین، اسناد بالادستی، گزارش‌های شرکت‌های آب و فاضلاب و نظرات خبرگان، ۱۴ استراتژی بهبود برای ارتقای عملکرد شناسایی و تبیین گردید. سپس دو مدل پویایی سیستم برای تحلیل این شاخص‌ها طراحی و توابع ریاضی مرتبط با هر متغیر تعریف شد. شبیه‌سازی سناریوهای تدوینی نشان داد که اعمال استراتژی‌ها، به کاهش دوره وصول مطالبات و سهم هزینه نیروی کار به فروش، و همچنین بهبود نسبت گردش دارایی‌ها، پوشش سرانه مشترکین، رشد بازار و ارتقای درجه حرفه‌ای کارکنان منجر شده است. این پژوهش ابزاری کارآمد برای تحلیل سیستماتیک عملکرد و تصمیم‌گیری استراتژیک در صنعت آب و فاضلاب ارائه نمود.