مقایسه اثربخشی آموزش سرمایههای روانشناختی و خودتنظیمی هیجانی بر انعطافپذیری روانشناختی دانشجو معلمان با اشتیاق تحصیلی پایین
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شهرکرد، شهرکرد، ایران.
2 استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شهرکرد، شهرکرد، ایران.
3 دانشیار گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شهرکرد، شهرکرد، ایران. (نویسنده مسئول)
4 استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شهرکرد، شهرکرد، ایران
doi
10.22038/mjms.2020.15645چکیده
مقدمه: اشتیاق تحصیلی پایین مولفههای روانشناختی، هیجانی و شناختی دانشجویان را تحت تأثیر قرار میدهد. بر همین اساس پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی آموزش سرمایههای روانشناختی و خودتنظیمی هیجانی بر انعطافپذیری روانشناختی دانشجو معلمان با اشتیاق تحصیلی پایینانجام گرفت. روش کار: پژوهش حاضر نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون با گروه گواه و دوره پیگیری دوماهه بود. جامعه آماری پژوهش شامل دانشجو معلمان دختر دانشگاه فرهنگیان شهر شهرکرد در سال تحصیلی 98-1397 بود. در این پژوهش تعداد 45 دانشجو معلم دختر دارای اشتیاق تحصیلی پایین در دانشگاه فرهنگیان شهر شهرکرد با روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و با گمارش تصادفی در گروههای آزمایش و گواه گمارده شدند (15 دانشجو در گروه آزمایش آموزش سرمایههای روانشناختی، 15 دانشجو در گروه آزمایش آموزش خودتنظیمی هیجانی و 15 دانشجو در گروه گواه). گروههای آزمایش مداخله آموزش سرمایههای روانشناختی (آخوندی، 1396) و خودتنظیمی هیجانی (گراس، 2007) را به شکل جداگانه را طی دو و نیم ماه در 10 جلسه 90 دقیقهای دریافت نمودند. پرسشنامههای مورد استفاده در این پژوهش شامل پرسشنامه اشتیاق تحصیلی (فردریکز، بلومنفیلد و پاریس، 2004) و انعطافپذیری روانشناختی (دنیس و وندروال، 2010) بود. دادههای حاصل از پژوهش به شیوه تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرنی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج: نتایج نشان داد که آموزش سرمایههای روانشناختی و خودتنظیمی هیجانی بر انعطافپذیری روانشناختی دانشجو معلمان با اشتیاق تحصیلی پایین تأثیر معنادار دارد (p<0/001). علاوه بر این نتایج آزمون تعقیبی نشان داد که بین میزان اثربخشی این دو مداخله نیز تفاوت معنادار وجود داشته (p<0/001) و آموزش سرمایههای روانشناختی نسبت به خودتنظیمی هیجانی تأثیر بیشتری بر انعطافپذیری روانشناختی دانشجویان داشته است. نتیجه گیری: یافتههای پژوهش حاضر بیانگر آن بودند که آموزش سرمایههای روانشناختی با بهرهگیری از مفاهیمی همانند امید، خودکارآمدپنداری، تابآوری و خوشبینی میتواند به عنوان یک آموزش کارآمد جهت بهبود انعطافپذیری روانشناختی دانشجو معلمان با اشتیاق تحصیلی پایین مورد استفاده قرار گیرد.