تحلیل نابرابریهای مکانی با رویکرد عدالت فضایی درشهرها با استفاده از تکنیک-های تصمیمگیری چند معیاره (مورد مطالعه:27 شهر استان خوزستان)
نویسندگان
1
2
doi
چکیده
مسئلهی مهم در توزیع عادلانه امکانات بهعنوان راهبرد عدالت اجتماعی، چگونگی توزیع خدمات و تواناییها بین نواحی شهری است. هدف پژوهش حاضر تحلیل و سنجش میزان نابرابری فضایی و اولویتبندی سکونتگاههای انسانی برای آمایش در سطح شهرهای استان خوزستان است. مقاله حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی- تحلیلی و شیوه گردآوری دادهها اسنادی و کتابخانهای می-باشد. همچنین از مدلهای و تکنیکهای تصمیمگیری چند معیاره WASPAS ، TOPSIS ، آنتروپی شانون، مدل ادغام استفاده شده است. نتایج مدل WASPAS نشان میدهد که شهر اهواز با ضریب توسعه(612/0) در رتبه اول و شهر دزفول با ضریب توسعه(281/0) در رتبه دوم قرار دارد. محرومترین شهرها شامل: شهر قلعهخواجه با ضریب توسعه (016/0) بیستوششم و شهر هفتکل با ضریب توسعه(015/0) در رتبه بیستوهفتم قرار گرفته است. نتایج روش ادغام نشان میدهد که از مجموع 27 شهر منتخب 8 شهر در وضعیت پایدار قرار دارند. شش شهر در سطح نیمهپایدار و13 شهر استان خوزستان در وضعیت محروم قرار گرفته که نگاه ویژه مسئولان و مدیران استان را میطلبد.