تبیین کارکرد عامل سلامت در گسترش پیاده مداری کوهستانی به عنوان رویکردی تفرجی مطالعه موردی: شهر ایلام
نویسندگان
1 دانشیار اکوتوریسم، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران
2 استادیار اکوتوریسم، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران
3 کارشناسی ارشد اکوتوریسم، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران
doi
10.22034/jsc.2020.189665.1042چکیده
مسیرهای پیادهروی در مناطق کوهستانی بهعنوان یک فعالیت تفرجی پرطرفدار که امکان ارتباط متقابل با طبیعت را برای بازدیدکنندگان مناطق طبیعی فراهم میکند توجه زیادی به خود جلب کرده است. موقعیت طبیعی شهر ایلام و نزدیکی آن به کوهستان و درههای زیبای اطراف، سبب راهاندازی پیادهروی در مسیرهای کوهستانی قلعه اسماعیلخان و تنگه ارغوان شده است. ازآنجاکه هدف سلامت، بهعنوان یکی از کارکردهای مهم در مسیرهای پیادهروی موردتوجه بوده، تحقیق حاضر به تبیین کارکرد عامل سلامت در گسترش پیاده مداری کوهستانی بهعنوان رویکردی تفرجی پرداخته است. پژوهش ازلحاظ هدف کاربردی و بر اساس ماهیت و روش، تحقیقی توصیفی - تحلیلی میباشد.. ابزار جمعآوری اطلاعات پرسشنامه محقق ساخته با 77 سؤال عمومی و تخصصی است. روایی ابزار پژوهش با استفاده ازنظر کارشناسان و متخصصان و پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ به میزان 846/0 مورد تأیید قرارگرفته است. برای انجام تحلیلهای توصیفی و آماری نظیر تی تک نمونهای از نرمافزار SPSS و برای مدلسازی معادلات ساختاری از نرمافزار AMOS استفادهشده است. تهیه نقشههای موردنیاز نیز با استفاده از نرمافزار ARCGIS انجامشده است. نتایج حاصل از مدلسازی معادلات ساختاری بیانگر آن است عمدهترین دلیل حضور افراد در مسیرهای پیادهروی کوهستانی توجه بهسلامتی جسمی و روحی بوده است. بار عاملی 33/0 برای عامل سلامت جسمی نقش بیشتری نسبت بهسلامت روحی با بار عاملی 30/0 بر تمایل به حضور مجدد گردشگران داشته است. همچنین همبستگی معناداری بین دو بعد یادشده با وزن رگرسیونی 44/0 در سطح اطمینان 95 درصد مشاهده گردیده است. طبیعتاً این امر بر ضرورت و مسؤولیت برنامه ریزان شهری در خلق مکانهایی که دارای قابلیت پیادهروی بیشتری باشند را مورد تأکید قرار میدهد.