نیازمندیهای سازمان دورکار در انقلاب صنعتی پنجم
نویسندگان
1 استاد گروه مدیریت صنعتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 استاد گروه مدیریت صنعتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری مدیریت صنعتی، گروه مدیریت صنعتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22054/jims.2025.84415.2958چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسی نیازمندیهای اجرای دورکاری در سازمانهای عصر انقلاب پنجم است. اجرای صحیح دورکاری به عوامل زیادی بستگی دارد، توجه و بررسی این عوامل اجرای این فرآیند را بهبود میبخشد. بدین منظور از رویکرد سیستم نرم (SSM)، که تحت پارادایم تحقیق در عملیات نرم و مطالعات کیفی قرار دارد و روشی خبره محور است، بهره گرفتهاست. لذا از نظرات ۹ نفر از خبرگان با تجربه، در قالب مصاحبههای نیمهساختار یافته در این زمینه استفاده نمودهاست. یافتههای پژوهش حاکی از آن است که، تعارض نقش، کاهش تعادل کار و زندگی، و استرس ناشی از انزوای اجتماعی بهعنوان مشکلات عمده شناسایی شدند. همچنین، محدودیتهای زیرساختی و فناورانه، از جمله کمبود دسترسی به اینترنت پرسرعت و ضعف امنیت سایبری، فقدان ابزارهای هوشمندسازی محیط کار و خانه، و هزینههای هوشمندسازی، تأثیر منفی بر اثربخشی سیستم دورکاری داشتند. در سطح سازمانی نیز، نبود سیاستهای شفاف، ساختارهای پشتیبانی ناکافی، و کمبود ابزارهای مناسب برای ارزیابی عملکرد کارکنان از چالشهای قابلتوجه بودند. در انتها بر اساس تحلیل نتایج و شناسایی چالشهای موجود در سیستمهای دورکاری، مجموعهای از تغییرات پیشنهادی برای بهبود این سیستمها ارائه شده است. به عنوان نمونه در سطح فردی، یکی از مهمترین اولویتها ارائه آموزشهای جامع دیجیتالی برای کارکنان است. علاوه بر این، ایجاد برنامههای مشاورهای و حمایتی به منظور کاهش استرس و انزوای کارکنان از اهمیت بالایی برخوردار است. در سطح سازمانی، تمرکز بر تدوین سیاستهای شفاف برای دورکاری و در سطح فناورانه، تقویت زیرساختهای فناوری اطلاعات از اولویتهای اصلی هستند.