بررسی روابط ساختاری بین سرمایه اجتماعی، چابکی دانشگاه و اعتماد سازمانی با آمادگی کارمندان برای تغییر در دانشگاه: نقش واسطهای سرمایه روانشناختی
نویسندگان
1 گروه مدیریت و برنامهریزی آموزشی، دانشکدة علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
2 گروه مدیریت و برنامهریزی آموزشی، دانشکدة علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
3 گروه مدیریت آموزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز، شیراز، ایران
doi
10.22059/jscm.2023.355027.2389چکیده
هدف کلی از این پژوهش مدلیابی رابطة ساختاری سرمایة اجتماعی دانشگاه، چابکی دانشگاه، اعتماد سازمانی با آمادگی کارمندان برای تغییر با نقش واسطهای سرمایة روانشناختی در دانشگاه شیراز بود. جامعة آماریهمة کارمندان دانشگاه شیراز بودند که با روش نمونهگیری تصادفی ساده 124 نفر به عنوان نمونة پژوهش انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پنج پرسشنامة سرمایة اجتماعی، چابکی دانشگاه، اعتماد سازمانی، سرمایة روانشناختی، و آمادگی برای تغییر بود که پس از محاسبة روایی و پایایی توزیع و گردآوری شد. دادهها با روشهای آماری تیتست تکنمونهای و رگرسیون چندمتغیره تحلیل شد. یافتههای پژوهش نشان داد از نظر کارمندان وضعیت سرمایة اجتماعی و آمادگی کارمندان برای تغییر بالاتر از معیار میانگین است. چابکی دانشگاه و اعتماد سازمانی دانشگاه کمتر از حد مطلوب و معیار میانگین بود. سرمایة روانشناختی کارمندان بالاتر از حد مطلوب و معیار میانگین بود. مدل معادلة ساختاری نشان داد زمانی که متغیرهای سرمایة اجتماعی، چابکی دانشگاه، و اعتماد سازمانی در تعامل با هم وارد معادلة ساختاری میشوند سرمایة اجتماعی قدرت پیشبینیکنندگی مستقیم و غیرمستقیم خود را از دست میدهد. با وجود اینکه چابکی دانشگاه و اعتماد سازمانی در تعامل با سایر متغیرهای پژوهش قدرت مستقیم پیشبینیکنندگی خود برای آمادگی کارمندان برای تغییر را از دست میدهند، با نقش واسطهای سرمایة روانشناختی از توان پیشبینیکنندگی غیرمستقیم برای آمادگی کارمندان برای تغییر برخوردارند.