بررسی روابط ساختاری بین سرمایه اجتماعی، چابکی دانشگاه و اعتماد سازمانی با آمادگی کارمندان برای تغییر در دانشگاه: نقش واسطه‌ای سرمایه روان‌شناختی

نویسندگان

1 گروه مدیریت و برنامه‏ریزی آموزشی، دانشکدة علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران

2 گروه مدیریت و برنامه‏ریزی آموزشی، دانشکدة علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران

3 گروه مدیریت آموزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز، شیراز، ایران

doi
10.22059/jscm.2023.355027.2389
چکیده

هدف کلی از این پژوهش مدل‏یابی رابطة ساختاری سرمایة اجتماعی دانشگاه، چابکی دانشگاه، اعتماد سازمانی با آمادگی کارمندان برای تغییر با نقش واسطه‏ای سرمایة روان‏شناختی در دانشگاه شیراز بود. جامعة آماریهمة کارمندان دانشگاه شیراز بودند که با روش نمونه‏گیری تصادفی ساده 124 نفر به عنوان نمونة پژوهش انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پنج پرسشنامة سرمایة اجتماعی، چابکی دانشگاه، اعتماد سازمانی، سرمایة روان‏شناختی، و آمادگی برای تغییر بود که پس از محاسبة روایی و پایایی توزیع و گردآوری شد. داده‏ها با روش‏های آماری تی‏تست تک‌نمونه‏ای و رگرسیون چندمتغیره تحلیل شد. یافته‏های پژوهش نشان داد از نظر کارمندان وضعیت سرمایة اجتماعی و آمادگی کارمندان برای تغییر بالاتر از معیار میانگین است. چابکی دانشگاه و اعتماد سازمانی دانشگاه کمتر از حد مطلوب و معیار میانگین بود. سرمایة روان‏شناختی کارمندان بالاتر از حد مطلوب و معیار میانگین بود. مدل معادلة ساختاری نشان داد زمانی که متغیرهای سرمایة اجتماعی، چابکی دانشگاه، و اعتماد سازمانی در تعامل با هم وارد معادلة ساختاری می‏شوند سرمایة اجتماعی قدرت پیش‏بینی‏کنندگی مستقیم و غیرمستقیم خود را از دست می‏دهد. با وجود اینکه چابکی دانشگاه و اعتماد سازمانی در تعامل با سایر متغیرهای پژوهش قدرت مستقیم پیش‏‏بینی‏کنندگی خود برای آمادگی کارمندان برای تغییر را از دست می‏دهند، با نقش واسطه‏ای سرمایة روان‏شناختی از توان پیش‏بینی‏کنندگی غیرمستقیم برای آمادگی کارمندان برای تغییر برخوردارند.