نقش آفرینی بازیگران دولتی و غیر دولتی در دوران کرونا در راستای مسئله عمومی سلامت اجتماعی
نویسندگان
1 گروه مدیریت دولتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران (نویسنده مسئول)
2 گروه مدیریت دولتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 گروه مدیریت دولتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
4 گروه مدیریت دولتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22038/mjms.2021.19454چکیده
مقدمه: فرآیند خطمشیگذاری عمومی با تمرکز بر شناسایی مسئله آغاز میشود و عموم مردم را تحت تأثیر قرار میدهد. این پژوهش الگوی ساختاری نقش آفرینی بازیگران دولتی و غیر دولتی در دوران کرونا در راستای مسئله عمومی سلامت اجتماعی را ارائه میدهد.روش کار: در این پژوهش از نظریه دادهبنیاد و مدلسازی معادلات ساختاری استفاده شده و 15 مصاحبه با خبرگان نظام خطمشیگذاری توسط روش گلوله برفی انجام گردیده است. دادهها توسط کدگذاری باز، محوری و انتخابی تحلیل و مدل ساختاری پژوهش ارائه گردید.نتایج: نتایج پژوهش نشان میدهد شرایط علّی شامل مقولههای حساسیت عمومی نسبت به موضوع، هزینه ایجاد شده ناشی از وجود موضوع برای کشور، محدوده و قلمرو جغرافیایی درگیر با موضوع، و حوادث غیرمترقبه و بلایای طبیعی و عوامل مداخلهگر شامل قانونگذاران و مجریان دولتی، بازیگران سیاسی، بازیگران غیردولتی، رسانههای جمعی، و دانشگاهها و موسسات پژوهشی در فضای عمومی نظام خطمشیگذاری ایران شامل جریانهای فکری و مدلهای ذهنی خطمشیگذاران، جریانهای سیاسی و امنیتی، شرایط اجتماعی، فرهنگی و مذهبی، شرایط اقتصادی و فناوری، جریانهای خارجی و بینالمللی، و جریانهای سازمانی و اداری بر تشخیص مسائل عمومی در ایران تاثیرگذارند.نتیجه گیری: به نظر می رسد که دولت با حمایت از بازیگران سیاسی، بازیگران غیردولتی، رسانه ها و دانشگاه ها و موسسات پژوهشی قادر به افزایش مشارکت آنها در تشخیص مسائل عمومی به ویژه در دوران شیوع کرونا باشد.