تحلیل محتوای بزهکاری و بزه‌دیدگی مهاجران افغان در رُمان «افغان‌کِشی» برمبنای آموزه‌های جرم‌شناسانه

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران (نویسنده مسئول) ali_molabeigi@atu.ac.ir

2 دانشیار، دانشکده هنر و علوم اجتماعی، دانشگاه مونکتون، مونکتون، کانادا

doi
10.48308/jlr.2024.230751.2458
چکیده

مهاجرت پدیده‌ای پیچیده و چندگانه است که موجب بازتاب‌های گوناگونی و حتی متضادی نزد مهاجران می‌شود. این بازتاب‌ها به بهترین نحو در هنر و ادبیات نمود پیدا می‌کند. هویت مهاجر به مثابه خُرده‌فرهنگی گاه کژمدارانه یا بزهکارانه است که در حاشیه دو فرهنگ اصلی حاکم، فرهنگ مبدأ و فرهنگ مقصد، رشد می‌کند. رُمان «افغان‌کشی» تلاشی است برای درک زندگی، رنج و عشق افغان‌های نسل دوم و سوم که جز ایران جایی را ندیده‌اند. کسانی‌که اینجا را وطن خود می‌دانند، درحالی‌که از کوچک‌ترین حقوق شهروندی هم محروم‌اند. بررسی این رُمان بر مبنای روش تحلیل محتوا نشان‌دهنده آن است که شخصیت‌ اصلی داستان، دختر جوان افغانی و در معرض خطر بزه‌دیدگی و بزهکاری است. او برای آنکه بتواند در جامعه ایران موقعیتی داشته باشد، هویت اصلی خود را پنهان می‌کند؛ ولی بااین‌حال گرفتار بسیاری از سختی‌ها و مشکلات می‌شود. چنین محتوایی موجب می‌شود تا بتوان این رُمان را بر مبنای یافته‌های جرم‌شناسی به ویژه نظریه‌های تعارض فرهنگی، آسیب اجتماعی‌ شناسی و فعالیت روزمره مورد مطالعه قرار داد تا به چرایی بزهکاری و بزه‌دیدگی مردم مهاجر رسید