مقایسۀ اثر تمرینات تناوبی و تداومی بر ژنهای سیرتوئین و عوامل دفاع ضداکسایشی در عضلۀ قلب رت های سالمند
نویسندگان
1 مرکز تحقیقات فیزیولوژی ورزش، مؤسسۀ سبک زندگی، دانشگاه علوم پزشکی بقیهاالله (عج)، تهران، ایران.
2 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی،دانشکده ادبیات،علوم انسانی و اجتماعی،دانشگاه آزاد اسلامی،واحد علوم و تحقیقات،تهران، ایران.
3 گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکدة ادبیات، علوم انسانی و علوم اجتماعی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
4 نویسندة مسؤول، گروه تربیتبدنی و علوم ورزشی، دانشکده ادبیات،علوم انسانی و علوم اجتماعی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22059/jsb.2025.370656.1623چکیده
مقدمه: اتوفاژی یک فرایند ضدپیری است و در سلامت کاردیومیوسیتها بسیار ضروری است. از طرفی با افزایش سن سطوح رادیکالهای آزاد (ROS ) در سلولهای عضلۀ قلبی و میتوکندری افزایش می یابد. سیرتوئینها (Sirtuins ) یکی از مسیرهای مولکولی اصلی اتوفاژی است که مرتبط با عمر سلول است و دفاع ضداکسایشی را تقویت می کند.روش پژوهش: تعداد 24 سر رت نر پیر نژاد ویستار با میانگین وزن 50±350 گرم بهصورت تصادفی به گروههای کنترل، گروه تمرین تداومی با شدت متوسط (MICT ) ،گروه تمرین تناوبی شدید (HIIT ) تقسیم شدند و هشت هفته تمرین داده شدند. بیان ژنهای Sirt1 ، Sirt3 با استفاده از تکنیک PCR-time Real و سنجش غلظت SOD و GPX بهوسیلۀ جذب نوری اندازه گیری شد. برای مقایسۀ گروه ها از آزمون تحلیل واریانس یکراهه در سطح آلفای 05/0 استفاده شد.یافته ها: مقادیر بیان ژن Sirt1 و Sirt3 در گروه HIIT و MICT نسبت به گروه کنترل معنادار بود (درصد تغییر به ترتیب 06/72 و 14/70) ( 05/0<P)؛ همچنین در Sirt1 بین گروه HIIT و MICT تفاوت معنادار وجود نداشت (درصد تغییر 44/6) (05/0>P (و بر عکس در Sirt3 تفاوت معنادار وجود داشت (درصد تغییر 68/31) (05/0<P ).غلظت SOD در هر دو گروه HIIT و MICT نسبت به گروه کنترل معنادار بود (درصد تغییر بهترتیب 37/26 و 36/23) (05/0<P ). غلظت GPX در در هر دو گروه HIIT و MICT نسبت به گروه کنترل معنادار بود (درصد .(P<0/05) (18/50) و 43/34 نتیجه گیری: هر دو نوع تمرین نسبت به گروه بدون تمرین، سبب تعدیل بیان ژنی ژنهای Sirt1 و Sirt3 شدند که احتمالاً تمرینات ورزشی مسیر ضدپیری سیرتوئینها را در موشهای پیر فعال می کند. همچنین غلظت عوامل آنتی اکسیدانی بر اثر تمرین و به خصوص تمرین تناوبی شدید افزایش یافت.