استفاده همزمان از شاخصهای عینی و ذهنی برای ارزیابی سندرم بیشتمرینی در کشتیگیران پهلوانی: یک مطالعه طولی
نویسندگان
1 نویسندة مسؤول، گروه علوم پایه، دانشکدة علوم دریایی، دانشگاه دریانوردی چابهار، چابهار، ایران.
2 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تربیت دبیرشهید رجایی، تهران، ایران
3 گروه تربیت بدنی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه رازی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران
4 گروه تربیت بدنی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه رازی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران
5 گروه تربیت بدنی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه رازی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران
doi
10.22059/jsb.2025.379921.1644چکیده
مقدمه: بررسی اثربخشی استفاده همزمان از اقدامات عینی و ذهنی سندرم بیش تمرینی در کشتی گیران پهلوانی.روش کار: 30 کشتی گیر حرفه ای پهلوانی در این مطالعه شرکت کردند. یک هفته قبل از شروع برنامه تمرینی رسمی به مدت سه ماه، سطح سرمی تستوسترون، کورتیزول، TNF-α و IL-6 اندازه گیری شد. پرسشنامه Société Francaise de Medicine du Sport (SFMS-Q) نیز در این مرحله اجرا شد. در اواسط و همچنین در پایان این دوره مجدداً تمامی این متغیرها اندازه گیری شد.یافتهها: سطوح سرمی کورتیزول، TNF-α و IL-6 و همچنین امتیاز SFMS-Q بهطور معنیداری بالاتر بود و سطح سرمی تستوسترون در پایان برنامه تمرینی بهطور معنیداری کمتر از قبل بود. -آزمون (05/0p<). همچنین، بین نمرات SFMS-Q و کورتیزول (0.001 = p)، TNF-α (0.022 = p) و IL-6 (0.001 = p) در پایان فصل همبستگی مثبت وجود داشت. همچنین یک همبستگی منفی بین نمره SFMS-Q و تستوسترون در پایان برنامه تمرینی مشاهده شد (016/0 = p).نتیجه گیری: در نتیجه تمرینات ویژه کشتی پهلوانی، احتمال تغییر به سمت سندرم بیش تمرینی وجود دارد. همچنین به نظر میرسد که معیارهای ذهنی تمرین بیش از حد به تغییر بار تمرینی حساستر است و میتواند برای تشخیص سندرمهای بیش تمرینی در مراحل اولیه مورد استفاده قرار گیرد. در نهایت، استفاده همزمان از اقدامات عینی و ذهنی تمرین بیش از حد در یک رویکرد طولی میتواند راهی موثر برای پیشگیری از سندرم بیش تمرینی باشد.