مدلی مبتنی بر پویاییسیستم برای پایداری در صنعت بانکداری دیجیتال
نویسندگان
1 استاد گروه مدیریت عملیات و فناوری اطلاعات، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
2 استاد گروه مدیریت فناوری اطلاعات، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری رشته مدیریت صنعتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی تهران، ایران
4 استاد گروه مدیریت عملیات و فناوری اطلاعات، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
doi
10.22054/jims.2025.84610.2959چکیده
با توجه به سرعت بالای تحول دیجیتال در سالهای اخیر، بررسی تأثیر آن بر کسبوکارها، بهویژه در صنعت بانکداری، از اهمیت زیادی برخوردار است. بانکداری دیجیتال نهتنها با بهرهگیری از فناوریهایی مانند اینترنت اشیا، بلاکچین، هوش شناختی، هوش مصنوعی و یادگیری ماشینی عملکرد سازمانی را متحول کرده، بلکه نقش مهمی در تحقق اهداف پایداری ایفا میکند. پایداری بانکداری دیجیتال به معنای ایجاد تعادل میان نوآوری فناوری، رشد اقتصادی، مسئولیت اجتماعی و حفظ محیطزیست است. در این راستا، توجه به الزامات پایداری در بانکداری دیجیتال و توسعه مدلهای مرتبط با آن میتواند به کاهش هزینه های عملیاتی شبکه بانکی، بهینهسازی مصرف انرژی، افزایش شمول مالی و ارائه خدمات کارآمدتر کمک کرده و زمینهساز توسعه پایدار شود.این پژوهش با هدف تدوین استراتژیهای پایداری در بانکداری دیجیتال انجام شده و از رویکردهای ترکیبی شامل روش دلفی فازی، مدلسازی تفسیری-ساختاری و پویایی سیستمها بهره میبرد. روش تحقیق مبتنی بر مرور نظاممند مبانی نظری است. پس از بررسی مقالات مرتبط و دریافت نظرات خبرگان، ۲۶ متغیر کلیدی مرتبط با پایداری بانکداری دیجیتال شناسایی و تأیید شد. هدف اصلی پژوهش، ارائه تصویری شفاف از پایداری بانکداری دیجیتال برای تصمیمسازان و مدیران، تحلیل روابط علّی-معلولی میان متغیرها و دستیابی به سناریوهای مختلف جهت توسعه پایدار در این حوزه است.
