فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

حقوق انگلیس سالیان متمادی است که نهاد «ارائة اطلاعات نادرست» را از برداشت‌های عرفی کشف کرده و آن را نظام‌مند ساخته است. در مقابل، حقوق ایران نهاد یادشده را صرفاً در باب تدلیس پذیرفته است و با وجود آنکه ضمانت اجرا‌های کامن‌لایی را برای ارائة اطلاعات در قانون مدنی و قانون حمایت از حقوق مصرف‌کنندگان مورد پذیرش قرار نداده، به موجب مواد 7 و 19 قانون حمایت از حقوق مصرف‌کنندگان ضمانت اجرای جبران خسارت به نفع مصرف‌کنندگان وضع کرده است. به تبع آن، در آیین‌نامة مادة 7 روش‌ها و شیوه‌های ارائة اطلاعات نادرست بیان شده که برخی از آن‌ها با موازین حقوقی سازگاری ندارد. پرسش اصلی جستار حاضر آن است که چه رفتارهایی اعم از فعل یا ترک آن می‌تواند مشمول ارائة اطلاعات نادرست شود و همچنین در مطالعة تطبیقی با حقوق انگلستان کدام‌یک از شیوه‌های احصاشده از ضمانت اجرای قانونی برخوردار است. پاسخ مختصر آن است که بعضی از رفتار‌های بررسی‌شده مانند اغراق، اظهارنظر، بیان عقیدة شخصی و همچنین بیان قصد آینده از شمول ارائة اطلاعاتی که دارای ضمانت اجراست خارج است. این جستار سعی دارد با روشی تطبیقی و رویکردی توصیفی‌ـ تحلیلی اشکالات آیین‌نامة مادة 7 قانون حمایت از حقوق مصرف‌کنندگان را در پرتو موضوع پژوهش تبیین کند.