مسئولیت مدنی در خودروهای تمامخودران در حقوق ایران و آلمان با نگاهی به قانون خودروهای خودران 2021 آلمان
نویسندگان
1 گروه حقوق خصوصی، دانشکدة حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران
doi
10.22059/jolt.2024.359243.1007202چکیده
پیشرفت فناوری در قرنهای اخیر نیازهایی را پدید آورده است که در گذشته نظیر آن وجود نداشت؛ از جمله خودروهای تمامخودران. گرچه در خودروهای تمامخودران دیگر انسان وظیفة رانندگی را ندارد، همچنان بازیگران انسانی در فرایند تولید و نحوة عملکرد خودروی تمامخودران نقش دارند. اما این بازیگران چه کسانی هستند و مبنای مسئولیتشان چیست؟ آیا تولیدکنندة خودروی تمامخودران پس از دورة عرضه نسبت به آن وظیفة نظارتی خواهد داشت؟ با بررسی و تعمق در قوانین ایران از جمله قانون حمایت از حقوق مصرفکنندگان خودرو و حمایت از مصرفکنندگان کالا، قانون مدنی، قانون مسئولیت مدنی، قانون بیمة اجباری 1395، و همچنین با مقایسه با قوانین آلمان از جمله قانون مدنی آلمان قانون مسئولیت محصول و قانون ترافیک جادهای خودروهای خودران آلمان مصوب[1] 2021 پی خواهیم برد که بازیگران انسانی شامل سازنده، ناظران فنی، و سازمانهای ارائهدهندة خدمات فناوری اطلاعات هستند که مبنای مسئولیتشان با هم تفاوت دارد و گرچه قانون ایران و آلمان هیچ مقررهای ندارد، باید برای سازندة خودروی خودران به خاطر ماهیت خاص آن مسئولیت نظارتی پیشبینی کرد.