تدابیر حقوقی پیشگیرانه در راستای مقابله با پیامدهای منفی بازیهای ویدئویی
نویسندگان
1 کارشناس ارشد، دانشکده حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران (نویسنده مسئول) sadegh.sayyadi@gmail.com
2 استادیار، دانشکده ادبیات وعلوم انسانی، دانشگاه ملایر، ملایر، ایران
doi
10.48308/jlr.2024.228665.2305چکیده
در دنیای امروز، بازیهای ویدئویی صرفاً بهعنوان ابزارهایی برای سرگرمی تلقی نمیشوند، بلکه نقشی فراتر از آن را در عرصههای اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی ایفا میکنند. این دستاوردهای نوین بشری، همانند هر پدیده دیگری، پیامدهای مثبت و منفی دارند که تحلیل و بررسی این ابعاد گوناگون، ضرورتی انکارناپذیر است. در سالهای اخیر این صنعت مورد انتقاد پژوهشگران، والدین و قانونگذاران قرارگرفته است. سؤالی که مطرح میشود، این است که چه اقدامات حقوقی میتوان برای مقابله با پیامدهای منفی بازیهای ویدئویی انجام داد؟. هدف از این پژوهش شناسایی و بررسی «تدابیر حقوقی پیشگیرانهای» میباشد که از آنها میتوان بهمنظور ساماندهی آثار منفی بازیهای ویدئویی استفاده کرد. این پژوهش کاربردی بوده و با روش تحلیلی-توصیفی و با استفاده از منابع کتابخانهای نگاشته شده است. نتایج بیانگر این امر است که کلیه تدابیر صورتگرفته ازسوی دولتها را میتوان به سه دسته کلی تقسیم کرد؛ اقداماتی با هدف: ۱) عدم شکلگیری وضعیت زیانبار ۲) محدود کردن دسترسی بازیکنان ۳) مشاوره و راهنمایی کردن بازیکنان. بر همین اساس، در راستای بهکارگیری راهبردهای یک و دو، بهصورت موردی مقررات مختلفی وضع شده است. این تدابیر ازآنجاکه بهصورت موردی و نه مجموعهای، به کار گرفته شدند، آنطور که پیشبینی میشد کارآمد و مفید نبودهاند؛ ازاینرو مقررات موجود برای رفع چالشها و مقابله با پیامدهای منفی بازیهای ویدئویی زیانبار کافی نبوده و تصویب یک قانون جامع، که کلیه تدابیر حقوقی مختلف در قالب یک مجموعه واحد در آن پیشبینیشده باشند، امری ضروری است.