مفهوم و قلمرو اصل بهرهبرداری معقول و منصفانه از منابع آبی مشترک از منظر حقوق بینالملل
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری حقوق بینالملل عمومی دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
2 استاد حقوق بین الملل عمومی دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
doi
10.22054/qjpl.2021.59799.2597چکیده
یکی از اصول مهم حقوق بین الملل آب، اصل "بهره برداری معقول و منصفانه " بوده که به موجب آن هر دولتی که در حریم رودخانه واقع است مشمول سهمی معقول و منصفانه در استفاده سودمند از منابع آبی مشترک میباشد. در نتیجه تخصیص و تسهیم حقوق و اختیارات دولت های ذینفع در بهرهبرداری از منابع آبی مشترک بر مبنای مفهوم چند وجهی و پیچیده انصاف صورت می گیرد. پرسش اصلی مقاله این است که اصل بهره برداری معقول و منصفانه از منابع آبی مشترک در حقوق و رویه بین المللی از چه مفهوم و قلمروی برخوردار می باشد و روند تحولات آن چگونه بوده است؟ این اصل بعنوان رکن اصلی نظام حقوق بینالملل آب در مقام قاعده حقوق بین الملل عرفی بوده و در اسناد بین المللی گوناگونی گنجانده شده است. اصل موصوف به همراه دیگر اصول حاکم در این حوزه قادر است با پدیدآوردن سیستمی قانونمند برای دولت ها، روند اختلافات میان دولت ها در حوزه مدیریت منابع آبی مشترک را مهار و کنترل نماید. این مقاله با بهره گیری از منابع کتابخان های، اینترنتی، اسناد بین المللی و با استفاده از روش توصیفی _ تحلیلی، مفهوم و قلمرو اصل بهره برداری معقول و منصفانه در آیینه حقوق بین الملل مورد بررسی قرار میگیرد.