واکاوی تأثیر رویکرد مدیریت منابع انسانی پایدار بر مسئولیتپذیری اجتماعی: ارزیابی نقش میانجی سرمایۀ اجتماعی (مورد مطالعه: شرکت های کوچک و متوسط استان آذربایجان غربی)
نویسندگان
1 گروه مدیریت بازرگانی، دانشکدۀ اقتصاد و مدیریت، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
2 گروه مدیریت بازرگانی، دانشکدۀ اقتصاد و مدیریت، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
doi
10.22059/jscm.2023.365206.2443چکیده
هدف این پژوهش بررسی نقش رویکرد مدیریت منابع انسانی پایدار بر مسئولیتپذیری اجتماعی شرکت با نقش میانجی سرمایۀ اجتماعی است. این پژوهش از نظر هدف توسعهایـ کاربردی است. همچنین به لحاظ روش جمعآوری دادهها از نوع توصیفیـ پیمایشی و در دستة تحقیقات همبستگی قرار میگیرد. جامعة آماری پژوهش حاضر را کارشناسان و مدیران فعال در بخش مدیریت منابع انسانی شرکتهای کوچک و متوسط استان آذربایجان غربی تشکیل دادند. حجم نمونه شامل 190 نفر بود که به روش نمونهگیری تصادفی ساده انتخاب شدند. برای تحلیل فرضیهها نیز از روش مدلسازی معادلات ساختاری با کمک نرمافزارهای SPSS24 و Smart PLS4 استفاده شد. دادهها نشان دادند مدیریت منابع انسانی پایدار به صورت مستقیم بر مسئولیت اجتماعی سازمان و سرمایۀ اجتماعی تأثیر دارد. همچنین سرمایۀ اجتماعی نیز به صورت مثبت و مستقیم بر مسئولیتپذیری اجتماعی سازمان اثر دارد. در نهایت، نقش میانجی سرمایۀ اجتماعی در بین مدیریت منابع انسانی پایدار و مسئولیت اجتماعی شرکتها تأیید شد. با توجه به یافتههای تحقیق، میتوان گفت رویکرد مدیریت منابع انسانی پایدار یکی از عوامل اصلی اثرگذار بر توسعة مسئولیتپذیری اجتماعی در شرکتهاست. همچنین میتوان اشاره کرد که بهرغم نقاط اشتراک موجود بین سرمایۀ اجتماعی و مسئولیتپذیری اجتماعی، با هدف ارتقای مسئولیتپذیری اجتماعی، لازم است شرکتها استراتژیهای مناسبی برای توسعۀ سرمایۀ اجتماعی درونسازمانی انتخاب کنند.