خویشاوندسالاری و بی تفاوتی سازمانی کارکنان: تحلیل نقش میانجی سرمایة اجتماعی
نویسندگان
1 گروه مدیریت، دانشکدة مدیریت و اقتصاد، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران
2 گروه اقتصاد و حسابداری، دانشکدة مدیریت و اقتصاد، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران
3 گروه مدیریت، دانشکدة مدیریت و اقتصاد، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران
doi
10.22059/jscm.2023.346534.2323چکیده
توجه ویژه به نیروی انسانی به عنوان اصلیترین عامل ارتقای بهرهوری در سازمان از اهمیت ویژهای برخوردار است؛ به نحوی که هر عاملی که موجب بیتفاوتی و تلاش حداقلی افراد نسبت به اهداف سازمان میشود باید بهسرعت شناسایی شود و مورد اصلاح قرار گیرد. از همین رو هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر خویشاوندسالاری بر بیتفاوتی سازمانی کارکنان با نقش میانجی سرمایة اجتماعی در سازمانهای دولتی استان لرستان است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی است که در زمرة پژوهشهای توصیفی از نوع همبستگی قرار میگیرد. جامعة آماری پژوهش تعداد 1331 نفر از کارکنان ادارات کل ستادی استان لرستان مستقر در شهر خرمآباد بودند. از این میان نمونهای به تعداد 297 نفر به روش تصادفی طبقهای از میان آنها انتخاب شد. برای سنجش متغیرهای پژوهش از پرسشنامههای بیتفاوتی سازمانی داناییفرد و همکارانش (1389)، سرمایة اجتماعی ناهاپیت و گوشال (1998)، و خویشاوندسالاری آراسلی و تامر (2008) استفاده شد. در این پژوهش روشهای آماری توصیفی و استنباطی و برای تحلیل دادههای پژوهشْ مدلسازی معادلات ساختاری و نرمافزار pls به کار رفت. نتایج پژوهش نشان داد خویشاوندسالاری از طریق سرمایة اجتماعی دارای اثر مثبت و معنیدار بر بیتفاوتی سازمانی کارکنان در سازمانهای دولتی استان لرستان است.