تأمین مالی مبتنی بر صرفه‌جویی مصرف انرژی در حقوق ایران

نویسندگان

1 دانشکدة حقوق، دانشکدگان فارابی، دانشگاه تهران، قم، ایران

2 دانشکدة حقوق، دانشکدگان فارابی، دانشگاه تهران، قم، ایران

doi
10.22059/jolt.2023.360542.1007212
چکیده

تأمین انرژی پایدار یکی از دغدغه‏های اصلی دولت‌هاست. محدود بودن منابع فسیلی، ملاحظات زیست‌ محیطی و تأمین امنیت انرژی دولت‌ها را به سمت تدوین برنامه‏ها و سیاست‏های صرفه‌جویی یا کارآیی انرژی سوق داده است. از آنجا که اجرای پروژه‏های صرفه‌جویی یا کارآیی انرژی بدون تأمین منابع مالی امکان‌پذیر نیست و دولت‌ها نیز توانایی تأمین مالی این پروژه‌ها را ندارند، در این نوشتار تأمین مالی مبتنی بر صرفه‌جویی مصرف انرژی در حقوق ایران مورد نقد قرار می‌گیرد و بررسی می‌شود که ضوابط حاکم در حقوق ایران تا چه حدودی توانسته بستر حقوقی مناسبی برای جذب سرمایه‏گذاری یا تأمین‏ منابع مالی برای چنین طرح‌هایی ایجاد کند. در این پژوهش، این نتیجه حاصل شد که تأمین منابع مالی مبتنی بر صرفه‌جویی نسبت به سایر روش‌ها از امتیازات زیادی برخوردار است. اما باید ضوابط حاکم بر بازار انرژی به طور عام و قوانین و مقررات حاکم بر این روش به طور خاص مورد تجدید نظر قرار گیرد و با لحاظ تجربة کشورهای دیگر اصلاح و تکمیل شود.