مضامین الهیاتی- روانشناختی معنای زندگی در دیدگاه کییرکگارد
نویسندگان
1 *** استاد، گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
2 دانشیار، گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
3 استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
4 دانشجوی دکتری مشاوره، دانشگاه علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
5 استاد گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
doi
10.30465/srs.2025.49692.2172چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسی مضامین الهیاتی- روانشناختی معنای زندگی در دیدگاه کییرکگارد بود. روش پژوهش کیفی از نوع تحلیل مضمون بوده است؛ میدان مورد مطالعه آثار ترجمه شدهی کییرکگارد بود و کتاب بیماری تا مرگ با توجه به دریافت بیشترین میزان دادههای مورد نیاز به عنوان نمونهگیری هدفمند انتخاب شد. مضامین پایه در پژوهش حاضر را گناه، توبه، ادراکپروردگار، ایمان، نیایش، یأسآگاهی، تخیل، خودارجاعی، اضطراب تشکیل دادند و مضامین سازماندهنده را آموزههای الهیاتی و ابزارهای روانشناختی تشکیل دادند؛ در نهایت مضمون فراگیر پیوستگی بود. معنای زندگی با توجه به پیوستگی تشریح میشود، جایی که پیوند عمیق و ناگسستنی بین آموزههای الهیاتی و ابزارهای روانشناختی وجود دارد. آموزههای الهیاتی چارچوبی بنیادین و ژرف برای درک ماهیت وجودی انسان و تبیین رابطهی او با هستی مطلق ارائه میدهد؛.دستیابی به زندگی اصیل ، مستلزم تلاش آگاهانه و مستمر فرد است؛ کییرکگارد با ارائهی ابزارهای روانشناختی به انسان یاری میرساند تا در فرایند جستجوی معنا و تحقق خویشتن گامهای محکم و مؤثری بردارد. در نهایت کییرکگارد بر نقش اساسی دین در یافتن معنای زندگی تأکید میورزد. وی معتقد است، ابزارهای روانشناختی به تنهایی قادر به ارائهی یک پاسخ جامع در خصوص معنای زندگی نیستند و استفاده از آنها بدون پشتوانهی ایمانی به جای رسیدن به معنا به نومیدی منجر میشود.