تحلیل حقوقی اقتصادی ضمانت از منظر حقوق مصرفکننده خودرو
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی: واحد بینالمللی کیش، کیش، ایران
2 استادیار،گروه حقوق مالی _ اقتصادی، واحد تهران جنوب،دانشگاه ازاد اسلامی،تهران ایران
doi
10.48308/jlr.2023.228642.2304چکیده
صنعت خودرو یکی از مهمترین نیروهای محرکه رشد اقتصادی در قرن بیستم، دارای پیوندهای عمیق با سایر صنایع است و دارای آثار مثبتی بر رشد اقتصادی و رفاه مصرفکننده دارد. رقابت در عرضه کالا و خدمات، در دهههای گذشته زیاد شده است؛ اما نقش تضمین و سلامت خودرو هم از لحاظ اقتصادی و هم از لحاظ حقوقی بسیار مهم است. ضمانت در قالب شرط ضمن عقد یا قرارداد مستقل مطرح میشود؛ اما از منظر ماهیت، با عقود بیمه و جعاله قرابت دارد. البته تفاوتها و ابهاماتی در این حوزه وجود دارد که به آنها پاسخ داده خواهد شد. لذا شناخت ماهیت حقوقی و کارایی اقتصادی ضمانت ضروری است. این مقاله با روش توصیفی و تحلیلی به بررسی ماهیت ضمانت و قرابت آن با عقودی از جمله بیمه و جعاله میپردازد و کارایی اقتصادی آن را از منظر هزینه – فایده و کاهش هزینههای مبادلاتی بررسی میکند و از آنجا که بهرهمندی از کالاها و خدمات، بهنوعی با حقوق شهروندان و رفاه عمومی ارتباط مستقیم پیدا میکند، دولت مکلف به ساماندهی و حمایت از حقوق مصرفکنندگان است. به همین دلیل در قانون حمایت از حقوق مصرفکننده خودرو، ابهامات موجود در تعهدات عرضهکننده را به نفع مصرفکننده تفسیر کرده است و حتی در صورت ورود ضرر، منطبق با شرایط، عرضهکننده به استناد قواعد فقهی و حقوقی دارای مسئولیت مدنی بوده و ملزم به جبران خسارتهای مادی و معنوی زیان دیده خواهد بود و رویکرد حمایتی نسبت به مصرفکننده داشته است.