فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در سال‌های اخیر مفاهیم مختلفی از پارادایم توسعه پایدار ارائه‌شده است که بیشتر بخش‌های آن را شاخه‌های جغرافیایی تشکیل می‌دهد. چنانکه مفاهیمی مانند شهر سبز، بوم شهر، شهر قابل زندگی و شهر محیطی را در چهارچوب توسعه پایدار شهری نام می‌برند. شهر زیست پذیر نیز به‌عنوان یک رویکرد جدید جهت نیل به تحقق توسعه پایدار شهری می‌باشد که توسط اپلیارد در کتاب خیابان‌های زیست پذیر وارد عرصه علمی و جغرافیایی گردید. با توجه به افزایش شهرنشینی در جهان علی‌الخصوص کشورهای درحال‌توسعه مانند ایران بررسی و مطالعه ابعاد این رویکردها جهت ایجاد شهری قابل زندگی ضروری می‌باشد. هدف این پژوهش بررسی شاخص‌های زیست پذیری شهری در مناطق 8 گانه شهر اهواز تهیه‌شده است. روش تحقیق از نوع کاربردی و روش بررسی آن توصیفی - تحلیلی می‌باشد. جامعه آماری شامل 1095389 نفر جمعیت ساکن در مناطق هشت‌گانه شهر اهواز و حجم نمونه که با استفاده از فرمول کوکران برآورد شده، برابر با 384 نفر است. ابتدا با استفاده از منابع اسنادی- کتابخانه‌ای شاخص‌های شهر زیست پذیر شناسایی، سپس با استفاده از ابزار پرسشنامه اطلاعات موردنیاز از مناطق هشت‌گانه شهر اهواز جمع‌آوری‌شده است. درنهایت با استفاده از روش‌های آنتروپی شانون و روش تصمیم‌گیری چندمعیاره ویکور (VIKOR) مناطق 8 گانه شهر اهواز ارزیابی و رتبه‌بندی شدند. نتایج تحقیق نشان می‌دهد، منطقه سه شهر اهواز دارای بیشترین میزان زیست پذیری و منطقه پنج شهر اهواز دارای کمترین میزان زیست پذیری نسبت به سایر مناطق هستند. برای روشن‌تر شدن وضعیت هریک از مناطق موردمطالعه کل مناطق در سه طیف دسته‌بندی شدند. درمجموع سه منطقه شهر دارای وضعیت مطلوب، یک منطقه نیمه مطلوب و چهار منطقه دارای وضعیت نامطلوب بودند. بنابراین برنامه‌ریزی متوازن بین مناطق و رسیدگی به وضعیت مناطق دارای وضعیت نامطلوب باید در سرلوحه وظایف مسئولین امور قرار گیرد.