ارزیابی عدالت محیط زیست شهری مبتنی بر توزیع فضایی خدمات اکوسیستم گردشگری مطالعه موردی: کلانشهر تهران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری برنامهریزی محیطزیست، دانشکده محیطزیست، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشیار گروه برنامهریزی محیطزیست، دانشکده محیطزیست، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 دانشیار مدیریت و برنامه ریزی محیط زیست دانشگاه تهران
4 استاد گروه برنامهریزی محیطزیست، دانشکده محیطزیست، دانشگاه تهران، تهران
doi
10.22034/jsc.2019.187461.1020چکیده
عدالت محیطزیست شهری بهعنوان یکی از ارکان توسعه پایدار شهری جهت بهبود کیفیت زندگی، آزادی، رفاه و امنیت برای همه شهروندان به شمار میرود. هدف از این مطالعه ارزیابی توزیع عادلانه خدمت اکوسیستمی گردشگری بهعنوان یکی از مهمترین خدمات اکوسیستم شهری است. روش تحقیق در این مطالعه ارزیابی- تحلیلی است و وضع موجود توزیع خدمات اکوسیستم گردشگری را با استفاده از تحلیل عرضه، تقاضا و دسترسی جهت ارزیابی توزیع عادلانه خدمت اکوسیستم گردشگری بررسی میکند. در مطالعه حاضر، بهمنظور ارزیابی جریان، عرضه و دسترسی به این خدمت از سه مدل گردشگری اینوست، ژئوکش و طیف فرصت گردشگری بهره گرفته شد. همچنین از شاخصهای منزلت اجتماعی برای تحلیل تقاضا در تمامی مناطق تهران استفاده شد. یافتههای هر سه مدل نشان داد که عرضه و جریان خدمت اکوسیستم در هر سه مدل، در مناطق شمالی شهر بهویژه مناطق یک الی چهار بیشتر از سایر مناطق بوده درحالیکه تقاضا برای این خدمت در مناطق جنوبی و مرکزی بیشتر بوده است. علیرغم نتایج تقریباً مشابه در خروجی هر سه مدل، مدل طیف فرصت گردشگری نتایج بهتری جهت ارزیابی خدمات اکوسیستم گردشگری ارائه داد. یافته اصلی این تحقیق ناعادلانه بودن توزیع خدمت اکوسیستمی گردشگری در شهر تهران را تائید کرد بهگونهای که مناطق جنوبی و مرکزی تهران به دلیل فاصله و عدم دسترسی مناسب همچنین وضعیت پایینتر اقتصادی و اجتماعی بهره متناسبی از این خدمت اکوسیستمی نمیبرند.