تحلیل کیفیت نورپردازی در دانشگاههای منطقۀ 6 تهران و پیشنهاد راهحل برای ارتقای آن بر اساس استانداردها و روش ارزیابی هزینۀ چرخۀ زندگی
نویسندگان
1 دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 دانشکده مدیریت صنعتی و فناوری، دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22108/ue.2024.142444.1294چکیده
نورپردازی آموزشی برای ایجاد محیط خوشایند، ارتقای شرایط سلامتی، صرفهجویی در مصرف انرژی، ارتقای عملکرد آموزشی فضا و یادگیری بهتر اهمیت دارد؛ بنابراین، تحلیل سیستم نورپردازی در ساختمانهای آموزشی بر اساس الزامات و استانداردهای بینالمللی و پیشنهاد راهحل برای ارتقای آن، هدف اصلی این پژوهش است. دانشگاههای منطقۀ 6 تهران شامل سه دانشگاه دولتی تهران، تربیتمدرس و امیرکبیر به عنوان نمونه انتخاب شدهاند. با استفاده از روشهای پژوهش شامل مرور ادبیات، تحلیل اسناد و نقشههای معماری و الکتریکی، مشاهده و مقایسه، این هدف دنبال شده است. همچنین، برای پیشنهاد راهحلهای کاربردی، نمونههای موردی ساختهشدۀ موفق و هماهنگ با روشها و فناوریهای نورپردازی در کشور ایران بررسی شدهاند. در نهایت، راهحلها با روش ارزیابی هزینۀ چرخۀ زندگی اعتبارسنجی شدهاند. یافتههای پژوهش نشان دادهاند (1) طراحی سیستم نورپردازی با توجه به عملکردهای موجود و تنظیم شدت روشنایی مناسب، (2) توجه به نور طبیعی و استفاده از سیستم کنترل برای استفادۀ بهینه از آن، (3) طراحی سیستم نورپردازی بر اساس هندسه، آرایش فضایی، تناسبات و مبلمان برای به حداقل رساندن خیرگی مستقیم و انعکاسی و (4) انعطافپذیری فضاها در ارتباط با سیستم نورپردازی، از راهحلهای موجود برای ارتقای کیفیت نورپردازی آموزشی هستند. همچنین، نتایج نشان داد با جایگزین کردن لامپهای فلورسنت با دیودهای نورگسیل در راهروی ساختمان آموزشی و استفاده از حسگر حرکتی بهجای سوییچ روشن و خاموش، میزان مصرف برق به میزان 1/91 درصد کاهش مییابد. همچنین، با استفاده از ترکیب نور طبیعی و روشنایی الکتریکی و کنترل فعال آن، میزان کاهش مصرف برق 3/95 درصد است.