گردشگری صنعتی راهبردی پایدار برای حفظ میراثهای صنعتی (مورد پژوهی: سیلوی قدیم شهر اصفهان)
نویسندگان
1 دانشیار گروه موزه و گردشگری، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22108/ue.2024.142205.1291چکیده
امروزه گردشگری صنعتی و به ویژه بازدید از کارخانههای قدیمی یکی از بازارهای با علایق ویژۀ گردشگری است که نه فقط فرصتی را برای حفظ میراثهای ملموس و ناملموس صنعتی ایجاد خواهد کرد، بلکه با تبدیل بخشی از کارخانه به سایت میراث صنعتی، درآمد تکمیلی برای کارخانه ایجاد خواهد شد و راهی برای خروج از اقتصاد تکمحصولی کارخانه خواهد بود. سیلوهای قدیمی یکی از میراثهای معماری صنعتی - کشاورزی هستند که امروزه بخشهایی از آنها بدون استفاده ماندهاند و در صورت عدم تغییر کاربری مناسب متروک خواهند شد. این در حالی است که این سیلوهای قدیمی ارزشهای تاریخی، آموزشی و صنعتی زیادی را در خود جای دادهاند. یکی از این سیلوها، سیلوی قدیم اصفهان است که مکان تحت مطالعۀ پژوهش حاضر است. این پژوهش دو هدف زیر را دنبال میکند: 1) کشف راهکارهای مناسب به منظور حفظ سیلوهای قدیم به عنوان میراث معماری و صنعتی - کشاورزی بر اساس مطالعههای پیشین و 2) شناسایی کاربریهای پایدار برای بخشهایی از سیلوی قدیم شهر اصفهان که بدون استفاده ماندهاند. پژوهش حاضر از نوع اکتشافی - کاربردی است و از روش مروری نظامند بهره گرفته است. ابزار گردآوری داده مقالهها، کتابها، روزنامهها و وبسایتها بودهاند. یافتههای پژوهش نشان میدهد سیلوهای قدیمی در جهان به کاربریهای گردشگری (موزه، سایت میراث روستایی و صنعتی به منظور رونق گردشگری صنعتی، کانون گردشگری هنری) و غیرگردشگری (مراکز اجتماعی و فرهنگی، سالنهای ورزشی و انبارهای چندمنظوره) دستهبندی شدهاند. به علاوه ، نتایج مطالعۀ تطبیقی - کیفی سیلوی قدیم اصفهان با سایر سیلوهای قدیم جهان و ایران نشان میدهد تبدیل بخشهای بدون استفادۀ سیلوی قدیم اصفهان به یک اکوموزۀ نان و گندم یا سایت میراث صنعتی - کشاورزی به منظور رونق گردشگری صنعتی مناسبترین و پایدارترین تبدیل کاربری است. در این راستا، بهرهگیری از هنر رنگ و نقاشی در منظر سیلوهای قدیمی بتنی راهبردی برای جذب بازدیدکنندگان و گردشگران بیشتر به سیلو است.