عوامل مؤثر بر نحوه تصرف مسکن در مناطق روستایی ایران
نویسندگان
1 دانشکده اقتصاد وعلوم اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
2 دانشکده اقتصاد وعلوم اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
doi
10.22108/ue.2023.133751.1216چکیده
مسکن و سرپناه، یکی از مهمترین نیازهای اساسی انسان است و بهعنوان داراییکلیدی خانوارها، عنصر تعیینکننده در موفقیت اقتصادی، شکلگیری هویت فردی و منزلت اجتماعی افراد به شمار میرود و میتواند در ابعاد اقتصاد کلان و خانوار نقش و اهمیت ویژهای داشته باشد و به دو شکل اجارهای و ملکی تأمین شود. با توجه به اینکه مسکن ملکی بزرگترین سرمایهگذاری مالی در طول زندگی بسیاری از خانوارها است، در تصمیمگیریها بر مسکن اجارهای ارجحیت دارد و همچنین، در چند سال اخیر میزان اجارهنشینی در روستاها افزایش چشمگیری داشته است. عواملی بر انتخاب نوع تصرف مسکن (ملکی و اجارهای) در روستاها مؤثرند که شناسایی این عوامل و میزان اثرگذاری آنها میتواند به سیاستگذاری و برنامهریزیهای بخش مسکن و بالابردن سطح رفاهی و اقتصادی جامعه کمک کند. در این پژوهش با بهکارگیری مدل پروبیت و استفاده از رویدادهای نمونهای مربوط به بودجه خانوارهای روستایی ایران در سال 1399، نحوه نوع تصرف مسکن در مناطق روستایی بررسی شده است. نتایج نشان میدهند درآمد دائمی، سن، وضعیت تأهل، شاغلبودن سرپرست خانوار و بعد خانوار، احتمال مالکیت مسکن در روستاها و میزان تحصیلات سرپرست خانوار احتمال اجارهنشینی را افزایش میدهند.
