شناسایی حسگر مطلوب برای تشخیص آسیب در پایههای بتنی پلها با استفاده از روشهای تفاضل ماتریسی اصلاح شده و تانسوری
نویسندگان
doi
چکیده
روشهای تفاضل ماتریسی اصلاح شده و تانسوری، روشهایی کاربردی اما ساده برای شناسایی آسیب در پایههای بتنی پلها هستند. در این روشها برای اولین بار از توابع زمان- فرکانس مربعی برای شناسایی آسیب در پلها استفاده شده است. در روشهای سیگنالی، تشخیص آسیب با پایش رفتار سازه امکانپذیر میشود و جهت اندازهگیری رفتار سازه از حسگرها استفاده میگردد. با توجه به تنوع حسگرها لازم است متناسب با روش بکار گرفته شده برای تشخیص آسیب، حسگر مورد استفاده برای اندازهگیری رفتار سازه تعیین شود و حساسیت روش تشخیص آسیب به نوع سیگنالهای ثبت شده مورد بررسی قرار گیرد. در این تحقیق الگوریتم نیروی محرک و تابع زمان- فرکانس برای شناسایی آسیب در پایههای بتنی پلها مورد استفاده قرار گرفته است. همچنین حسگرهای جابجاییسنج، سرعتسنج و شتابسنج برای شناسایی آسیب در پایههای بتنی پلها، با استفاده از روشهای تفاضل ماتریسی اصلاح شده و تانسوری مورد ارزیابی قرارگرفته و در نهایت حسگر مطلوب شناسایی شده است. بر اساس نتایج به دست آمده، مشخص شده که در صورت کاربرد سیگنالهای پاسخ ثبت شده با حسگر جابجاییسنج در روشهای تفاضل ماتریسی اصلاح شده و یا تانسوری، در همه مواقع، پایه آسیبدیده به درستی شناسایی شده، لیکن با استفاده از سیگنالهای ثبت شده با حسگر سرعتسنج و شتابسنج به ترتیب در 9/88% و 4/94% محل آسیب به طور صحیح گزارش شده است. ضمناً تأثیر فاصله نصب حسگرها تا محل آسیبدیده و اثر آن در نتایج مورد مطالعه بررسی شده است. مطابق با نتایج محاسبه شده با کاهش فاصله نصب هریک از حسگرهای جابجاییسنج، سرعتسنج و یا شتابسنج با محل آسیب، توانایی و دقت روشهای تفاضل ماتریسی اصلاح شده و تانسوری در شناسایی پایه آسیبدیده افزایش مییابد.