بررسی تطبیقی تأثیر مبانی منهج‌شناسی امامیه و سلفیه در تفسیر صفت رؤیت (با تأکید بر نظرات سیدکمال حیدری و صالح بن عثیمین)

نویسندگان

1 استادیار گروه مذاهب اسلامی، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایران.

2 دانشجوی دکتری وهابیت‌شناسی، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایران

3 استادیار گروه مذاهب اسلامی، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایران

doi
10.22034/jis.2023.376536.1865
چکیده

مبانی منهج‌شناسی امامیه و سلفیه در تفسیرشان از صفات خبریه دخیل است و نپرداختن به آن موجب پنهان‌ماندن تفسیر درست از آیات قرآنی خواهد شد. در این پژوهش با روشی توصیفی - تحلیلی و مقارنه‌ای به مبانی منهج‌شناسی امامیه و سلفیه پرداخته شده است. امامیه در مواجهه با صفات خبریه، منهج اهل بیت (ع) را برگزید‌ه‌اند و بر اساس آن آیات صفات را جزء متشابهات می‌دانند و قائل به تأویل و مجاز با بهره‌مندی از عقل هستند. در طرف مقابل سلفیه با حجیت‌بخشی به تفسیر صحابه و تابعین، بر نقل تأکید دارند و مدعی‌اند سلف منهج و روش ظاهرگرایی را برگزید‌ه‌اند و هرگونه متشابهی در قرآن را نفی و آیات را بر ظاهر آن تفسیر می‌کنند. بر اساس بررسی این نوشتار، تأثیر این اختلاف در مبانی منهج‌شناسی در برداشت از صفت رؤیت از حیث هستی‌شناسی، معرفت‌شناسی و معنا‌شناسی، خود را به‌روشنی نشان می‌دهد.