مطالعه سازگاری برخی ارقام و یک ژنوتیپ ایرانی آلبالو با استفاده از واکنش زنجیرهای پلیمراز و فلورسنس میکروسکوپی
نویسندگان
1 گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران
2 گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران
3 گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران
doi
10.22067/jhorts4.v34i3.78796چکیده
آلبالو (Prunus cerasus L.) متعلق به خانواده Rosaceae، زیر خانواده پرونوئیده، یکی از مهمترین میوههای هستهدار مناطق معتدله میباشد. ایران بعد از کشورهای ترکیه و آمریکا سومین کشور تولید کننده آلبالو در دنیا است. اگرچه اکثر ارقام آلبالو خودسازگار میباشند ولی اخیراً ارقام خودناسازگار یا کمی خودناسازگار گزارش شده و به مرور زمان بر تعداد آنها افزوده میشود. در این مطالعه روابط خود و دگر(نا)سازگاری برخی ارقام و دو ژنوتیپ برتر ایرانی آلبالو، با استفاده از ردیابی نفوذ لوله گرده در خامه با میکروسکوپ فلورسنت، و روش PCR با آغازگرهای دیجنریت بررسی شد. ارقام شامل ارقام ’متئور‘، ’مونت مورنسی‘،’محلی‘،’مجارستانی دیررس‘ و یک ژنوتیپ برتر گزینش شده از مناطق مختلف ایران بویژه استانهای آذربایجان شرقی و غربی بودند. در مطالعه میکروسکوپی، ترکیب تلاقیها بر اساس همپوشانی گلدهی ارقام و ژنوتیپ انتخابی صورت گرفت. نتایج آزمایش نشان داد که در تلاقی ’محلی‘ X ’مونت مورنسی‘ بیشترین تشکیل میوه نهایی (5/15 درصد) مشاهده گردید. درهمه تلاقیها تعداد لوله گرده از کلاله تا ورودی تخمدان کاهش یافت. همچنین، نتایج مربوط به شناسایی آللهای ناسازگاری نشان دادند که در هیچکدام از ارقام و ژنوتیپ مورد مطالعه تمامی آللها یکسان نبودند و این نشانگر سازگاری همه آنها با همدیگر بود. بطور کلی نتایج هر دو روش همدیگر را تایید و نشان داد که همه ارقام و ژنوتیپ انتخابی را میتوان در احداث باغات آلبالو با هم کشت نمود.