طراحی مدل جامع توسعه دور کاری در عصر انقلاب صنعتی پنجم: ساخت دهی مساله با روش شناسی سیستم های نرم
نویسندگان
1 استاد، گروه مدیریت صنعتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، واحد علوم و تحقیقات ،دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 استاد، گروه مدیریت صنعتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، واحد علوم و تحقیقات ،دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری مدیریت صنعتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، واحد علوم و تحقیقات ،دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22054/jims.2024.79183.2911چکیده
تحولات علمی و فناوری، به ویژه در حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات، باعث تغییرات چشمگیری در زندگی روزمره انسانها شده و دورکاری به عنوان یک رویکرد نوین در مدیریت کارها و انجام فعالیتها، به خصوص در شرایط ایجاد شده توسط پاندمی کرونا، مورد ترویج قرار گرفته است. با توجه به نیاز روزافزون بوجود آمده از جنبه های تکنولوژیک و بحران های فراگیر، این مطالعه مفهوم دورکاری را در چارچوبی که شامل دورهی کرونا و انقلاب صنعتی پنجم است، مورد بررسی قرار میدهد و نیاز به توجه علمی جامع و روشهای نوآورانه را تأکید میکند. برای رفع این چالشها، این تحقیق با بکارگیری رویکرد متدولوژی سیستم های نرم یک مدل سیستمی ارائه میدهد که دیدگاهها و محدودیتهای مختلف ذینفعان را در نظر میگیرد و هدف آن افزایش اجرای کار از راه دور است. با استفاده از روشهای سیستمی و تحلیل دادههای کیفی، این مطالعه به روشی انعطافپذیر و سیستمی به توسعه مدل میپردازد. علاوه بر این، نقش فناوری، فرهنگ سازمانی و استراتژیهای مدیریت در کاهش انزوای اجتماعی و افزایش کارایی کار از راه دور را برجسته میکند. یافتهها بر جنبه پویای اکوسیستم کار از راه دور تأکید میکنند و اهمیت راهکارهای چندجانبه برای موفقیت سازمانی در دوران انقلاب صنعتی پنجم را تأکید میکنند.