ارائه الگوی ارتقای کار داوطلبانه در ورزش با رویکرد سرمایه اجتماعی
نویسندگان
1 استادیار گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران
2 استادیار گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران
3 دانشجو دکتری گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد مشهد، دانشگاه آزاداسلامی، مشهد، ایران.
4 استادیار گروه تربیت بدنی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
doi
10.22089/smrj.2025.16493.4003چکیده
پژوهش حاضر با هدف ارائه الگوی ارتقای کار داوطلبانه در ورزش با رویکرد سرمایه اجتماعی انجام گرفت. این پژوهش از نظر فلسفی، تفسیری و از لحاظ ماهیت، اکتشافی بود. روش تحقیق از نوع کیفی و رویکرد نظریهپردازی دادهبنیاد کلاسیک یا گلیزری بود. جامعه آماری پژوهش خبرگان حوزه داوطلبی و جامعهشناسی در ورزش بودند. روش گردآوری دادهها نیز اجرای مصاحبه بود. در این پژوهش با سیزده نفر از خبرگان و مدرسان خبره در این حوزه به روش نمونهگیری هدفمند مصاحبه شد. در این پژوهش قابلیت اطمینان به دادهها، توسط روشهای نظاممند نظریهپردازی دادهبنیاد و به صورتهای صوری و محتوایی بررسی شد. معیار اعتبارپذیری و قابلیت انتقال از طریق انجام کامل پژوهش تا دستیابی به اشباع دادهها و ارائه دادهها توسط مطلعان کلیدی بهعنوان مشارکتکنندگان در تحقیق و اعمال تعدیلهای لازم در طول پژوهش، ارزیابی و تأیید شد. معیار تأییدپذیری از طریق دقت در انتخاب نمونهها، تلفیق روشهای گردآوری دادهها شامل مصاحبههای نیمهساختاریافته و یادداشتبرداری انجام شد و با بهرهگیری از نظرها، ارائه شواهد و یافتهها به خبرگان و استفاده از یادداشتهای فنی، میدانی و اجتناب از سوگیری طی پژوهش، تأمین شد. یافتهها نشان داد، داوطلبی شهروندی، داوطلبی آرمانگرایانه، داوطلبی اجتماعی، داوطلبی توسعهگرا، داوطلبی دگرخواهانه و داوطلبی و توسعه فردی، مهمترین شاخصهای ارتقای کار داوطلبانه در ورزش با رویکرد سرمایه اجتماعی بودند که در 35 عامل کاربردی جای گرفتند؛ بنابراین نیاز است شاخصها و عوامل درخصوص داوطلبی به کار گرفته شود.