آمایش سرزمین ورزش قهرمانی (با تأکید بر سه رشتۀ پرطرفدار فوتبال، والیبال و بسکتبال)
نویسندگان
1 استادیار، گروه علوم ورزشی، دانشکدۀ علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه گلستان، گرگان، ایران
doi
10.22089/smrj.2024.15486.3929چکیده
هدف پژوهش حاضر، بررسی وضعیت آمایش سرزمین سه رشته فوتبال، والیبال و بسکتبال بود. روش تحقیق، آمیخته بود که برای شناسایی شاخصهای مؤثربدر آمایش سرزمین، از مبانی نظری و مصاحبههای کیفی با نخبگان آگاه تا رسیدن به اشباع نظری استفاده شد. جامعه آماری در بخش کیفی، 28 نفر از کارشناسان معاونت ورزش قهرمانی و امور استانهای وزارت ورزش، رؤسای فدراسیونهای مربوط و اساتید دانشگاهی آشنا به موضوع بودند. در بخش کمّی، بهمنظور وزندهی به شاخصهای آمایش سرزمین از روش تجزیه و تحلیل سلسلهمراتبی و از روش تاکسونومی عددی برای شناسایی وضعیت آمایش در ورزشهای توپی استفاده شد. با توجه به ضریب توسعهیافتگی، استانهای کشور در هریک از رشتههای ورزشی اولویتبندی شدند. نتایج نشان داد، 5/21 درصد از مناطق کشور در رشتههای ورزشی توپی پرطرفدار توسعهیافتهاند و 4/48 درصد نیمهتوسعهیافته و 1/30 درصد کمترتوسعهیافته هستند. همچنین رشته فوتبال با 2/32 درصد توسعهیافتگی دارای بهترین وضعیت در بین این سه رشته ورزشی است. تهران نیز در هر سه رشته ورزشی جزو استانهای توسعهیافته و استانهای سیستانو بلوچستان و کهکیلویه و بویراحمد نیز جزو استانهای کمترتوسعهیافته هستند؛ بنابراین برای موفقیتهای زودبازده باید بر 5/21 درصد از مناطق توسعهیافته کشور در این سه رشته ورزشی تمرکز بیشتری داشت و برای بهبود وضعیت دیگر مناطق نیمهتوسعهیافته یا کمترتوسعهیافته، برنامهریزی بلندمدت انجام داد.