تدوین چارچوب ارزیابی اقتصاد دانش بنیان در سیستم ورزش ایران و تحلیل شکاف توسعه براساس آن
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی دانشگاه گیلان،
2 استاد مدیریت ورزشی دانشگاه گیلان
3 استاد مدیریت ورزشی، دانشگاه کردستان
doi
10.22089/smrj.2020.9137.3095چکیده
هدف این پژوهش، تدوین چارچوب ارزیابی اقتصاد دانشبنیان در ورزش ایران و تحلیل شکاف توسعه براساس آن بود. روش تحقیق از نوع آمیخته کیفی (اکتشافی- تطبیقی) و کمی (توصیفی-پیمایشی) بود. جامعه آماری شامل دو بخش منابع انسانی (اساتید، مدیران و...) و منابع اطلاعاتی (اسناد، مقالات و...) مرتبط با موضوع پژوهش انتخاب شد. نمونه آماری به تعداد قابلکفایت (اشباع نظری و توافق خبرگان) و به روش هدفمند انتخاب شد (32 نفر و 92 سند). ابزار پژوهش، مطالعه کتابخانهای نظاممند، مصاحبه ساختارمند و تکنیک دلفی بود. روایی کلی پژوهش براساس روایی محتوای ابزار گردآوری، هدفمندی انتخاب نمونه و توافق بین خبرگان ارزیابی و تأیید شد. از روشهای چارچوببندی مفهومی، تطبیقی و آمار توصیفی برای تحلیل دادهها استفاده شد. براساس نتایج، 76 شاخص گزینششده در 14 منظر چارچوببندی شدند: نظام نوآوری، ساختارهای دانشمحور، مدیریت دانش، تأمین مالی، زیرساخت، آموزش و رویدادها، رژیم نهادی، عملکرد دانشی، فضای کسب وکار، فعالیتهای بین المللی، سرمایه انسانی، جامعه دیجیتال، شبکه اطلاعاتی و مدیریت چالشها (به ترتیب سهم امتیاز). مقایسه وضعیت موجود منظرها با وزن پیشفرض آنها نشان داد که شکاف زیادی در توسعه اقتصاد دانشبنیان ورزش وجود دارد (نظام نوآوری بیشترین و جامعه دیجیتال کمترین). براساس یافتهها میتوان گفت که چارچوب ارائهشده در این پژوهش از جامعیت و انعطاف مناسبی برخوردار است؛ ازاینرو میتواند هم ظرفیتهای گوناگون اکوسیستم اقتصاد دانشبنیان ورزش را پوشش دهد و هم کمبود اطلاعات محیطی بازار علم و فناوری ورزش کشور را تعدیل کند.