شناسایی پیامدهای ممنوعیت حضور زنان ایرانی در استادیومهای فوتبال
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری رفاه اجتماعی- دانشگاه تهران
2 دانشیار گروه مدیریت ورزشی دانشکده تربیت بدنی دانشگاه رازی
3 استاد/ دانشگاه رازی
doi
10.22089/smrj.2022.10043.3307چکیده
اهداف توسعۀ منابع انسانی، در تمامی جوامع، اساساً در زمینۀ حذف تبعیض جنسیّتی و تأمین سلامت روانی و جسمانی است و ورزش همواره بهدنبال آن بودهاست تا دنیایی عاری از محرومیت و محدودیت را عرضه نماید. هدف این پژوهش، شناسایی پیامدهایی است که ممنوعیت حضور زنان ایرانی در استادیومهای فوتبال و تماشای مسابقات مردان به همراه داشتهاست. در این پژوهش که به روش کیفی- تحلیلی صورت گرفت، 45 متخصص حوزۀ ورزش و سلامت زنان از دانشگاههای برتر کشور، در سال 1399، مورد مصاحبه قرار گرفتند. شیوۀ نمونهگیری نظری و هدفمند بود. تحلیل دادهها با شیوۀ کدگذاری باز و محوری صورت پذیرفت. پس از کدگذاری مفاهیم، دو مفهوم پیامدهای مثبت و پیامدهای منفی شناسایی شدند. در دستۀ پیامدهای منفی، 24 مفهوم در قالب 3 مقولۀ پیامدهای روانی، اجتماعی و فرهنگی، و در بخش پیامدهای مثبت 4 مفهوم در قالب مقولۀ پیامدهای فرهنگی شناسایی و مدل آن ترسیم شد. درنتایج این پژوهش نشان داد که این ممنوعیت بیشترین آسیب را به لحاظ اجتماعی و روانی وارد مینماید و مقولههای مثبت و منفی فرهنگی با آثار کمتری قرار گرفتند. انتظار میرود تا مدیران و مسئولان جهت تأمین سلامت روانی زنان مشتاق به تماشای فوتبال تدبیری اساسی بیندیشند.