طراحی مدل راهکارهای بهبود نظام باشگاه داری ورزش حرفه ای ایران با تأکید بر قراردادهای ورزشی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه مدیریت ورزشی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 استادیارگروه مدیریت ورزشی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22089/smrj.2022.12745.3650چکیده
پژوهش حاضر باهدف طراحی مدل راهکارهای بهبود نظام باشگاهداری ورزش حرفهای ایران با تأکید بر قراردادهای ورزشی اجرا گردید. پژوهش حاضر ازلحاظ هدف کاربردی، روش تحقیق، آمیخته از نوع اکتشافی متوالی و شیوه گردآوری پیمایشی بود. جامعة آماری در بخش کیفی را صاحبنظران شامل میشوند که این افراد، بهصورت هدفمند از نوع معیاری، برای مصاحبههای کیفی در موضوع پژوهش انتخاب گردید (13 نفر) و تا حد اشباع نظری ادامه یافت. جامعه آماری بخش کمی ﺷﺎﻣﻞ همان گروه بخش کیفی با تعداد بیشتر میباشد. از بین 122 نمونه پژوهش، 81 پرسشنامه صحیح مورد تحلیل قرار گرفت. ابزار گردآوری اطلاعات در پژوهش حاضر مصاحبه نیمهساختاریافته و پرسشنامه محققساخته بود. بهمنظور تجزیهوتحلیل دادههای پژوهش حاضر از کدگذاری در بخش کیفی و از روش معادلات ساختاری در بخش کمی استفاده گردید. در بخش کیفی پژوهش مشخص گردید که مقولهها در قالب 20 کد مفهومی و 3 مقوله اصلی استخراج شد. در بخش کمی نیز مشخص گردید که هر 3 مقولة اصلی پژوهش (مدیریتی، دانشی و نیروی انسانی) از برازش مناسبی برخوردار است. به مدیران باشگاههای ورزشی توصیه میشود که از دانش حقوقی لازم در زمینه قراردادهای ورزشی آگاهی یابند که میتوانند از مشاوران حقوقی در باشگاه خود بهره گیرند.