تعیین الگوی عوامل موثر بر توسعه پایدار گردشگری ورزشهای سنتی (مطالعه موردی: جشنواره کبدی سرخنکلاته، اسب ترکمن و کشتی سنتی آلیش وگورش)
نویسندگان
1 دانشیار مدیریت ورزشی، دانشکدۀ تربیتبدنی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران
2 استادیار مدیریت ورزشی، دانشگاه گنبدکاووس، گنبدکاووس، ایران
3 استاد مدیریت ورزشی، دانشکدۀ تربیتبدنی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران
doi
10.22089/smrj.2019.7138.2504چکیده
هدف از تحقیق حاضر تعیین الگوی عوامل موثر بر توسعه پایدار گردشگری ورزش های سنتی میباشد. تحقیق حاضر از نوع کاربردی – توسعهای است که به روش اکتشافی متوالی اجرا گردید. جامعه آماری پژوهش شامل تعداد 45 نفر در بخش کیفی (روش دلفی) و 500 از کارشناسان سازمانهای فعال در حوزه صنعت گردشگری ورزشی بود. به منظور تدوین الگوی پایدار گردشگری از پرسشنامه 50 سوالی استفاده گردید که بر مبنای فاز کیفی (اشباع نظری) و کمی پژوهش، تهیه گردید. پس از تایید روایی صوری و محتوایی پرسشنامه، پایایی درونی نیز در یک مطالعه راهنما به روش آلفای کرونباخ تایید گردید (81/0α=). به منظور تجزیه و تحلیل دادهها از نرم افزار لیزرل و تحلیل عاملی اکتشافی استفاده گردید. نتایج پژوهش حاکی از آن بود که بر اساس تحلیل عاملی، اثرکلیه 8 عامل شناسایی شده در توسعه گردشگری طبیعتمدار ورزشهای سنتی تایید گردید (05/0 ≥ P و 4/0 < β) . عامل فستیوالهای ورزشی سنتی - طبیعی (78/0=β)، عامل زیرساختها (77/0=β)، و عامل مدیریت و خط مشی (72/0=β) دارای بیشترین بار عاملی بودند. لذا با توجه به یافتههای پژوهش پیشنهاد میگردد با ایجاد هماهنگی بین ساز-مانهای متولی گردشگری در بخش دولتی همچنین تشکیل نهادهای محلی فعال در نواحی گردشگرپذیر و تشکیل اتحاد استراتژیک گردشگری ورزشی بین استانهای شمالی، این منطقه جغرافیایی پر پتانسیل را به عنوان برند برتر و قطب گردشگری طبیعتمدار ورزشهای سنتی در سطح ملی و بینالمللی مطرح نمود.