بررسی عملکرد برخی تیمارهای اصلاحی در بازیابی خصوصیات فیزیکی خاک مسیرهای چوبکشی (مطالعۀ موردی: جنگل دارابکلای ساری)
نویسندگان
1 استادیار گروه جنگلداری دانشکدۀ علوم جنگل، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان
2 استاد گروه جنگلداری دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه گیلان، گیلان
3 دانشجوی دکتری مهندسی جنگل دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری
4 دانشیار گروه جنگلداری دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری
doi
چکیده
خروج چوب توسط اسکیدر ممکن است سبب کوبیدگی، ایجاد شیارهای عمیق و فرسایش خاک شود. از اینرو برای احیا و بازیابی خصوصیات فیزیکی خاک مسیرهای چوبکشی، باید تیمارهای اصلاحی انجام گیرد. در این تحقیق عملکرد چهار نوع تیمار اصلاح کوبیدگی خاک روی مسیرهای چوبکشی یکساله، در دو کلاسۀ شیب کم (20-0) و شیب زیاد (بیش از 20) با پنج تکرار مطالعه شد. 360 نمونه خاک که نیمی از آنها پیش از اعمال تیمارها و نیمی دیگر یک سال بعد از اعمال تیمارها جمعآوری شده بود تجزیهوتحلیل شد تا اثر اصلاحی تیمارها سنجیده شود. نتایج نشان داد که در کلاسۀ شیب کمتر از 20 درصد، وزن مخصوص ظاهری و درصد پوکی خاک در قطعات نمونه با تیمار اصلاحی در مقایسه با تیمار شاهد عرصۀ جنگل اختلاف معنیداری داشت. تیمارهای شیار قائم، شیار مورب و مازاد مقطوعات با تیمار شاهد مسیر چوبکشی اختلاف معنیداری نداشت و فقط استفاده از تیمار مرکب، سبب کاهش معنیدار وزن مخصوص ظاهری و افزایش درصد پوکی خاک نسبت به تیمار شاهد مسیر چوبکشی شد. در کلاسۀ شیب بیشتر از 20 درصد، همۀ تیمارهای اصلاحی خاک با تیمار شاهد عرصۀ جنگل اختلاف معنیدار داشتند، اما در مقایسه با تیمار شاهد مسیر چوبکشی هیچکدام از تیمارهای نامبرده نتوانست اختلاف معنیداری ایجاد کند. از بین تیمارهای بررسیشده در تحقیق حاضر، تیمار مرکب بهترین کارایی را در بازیابی خصوصیات فیزیکی خاک در دو کلاسۀ شیب کمتر و بیشتر از 20 درصد نشان داد.
