مقایسه تاثیر تمرینات تناوبی با شدت بالا و تمرینات مقاومتی شدید بر برخی عوامل خطرزای قلبی عروقی، شاخص آتروژنیک و آنزیم های کبدی در مردان دارای اضافه وزن و چاق
نویسندگان
1 استادیار، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه نیشابور، نیشابور، ایران
2 استادیار، گروه علوم ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه زابل، زابل، ایران
doi
10.22034/sbs.2023.418993.1059چکیده
مقدمه و هدف: فعالیت بدنی منظم برای پیشگیری از بیماریهای قلبیعروقی در افراد دارای اضافه وزن و چاق توصیه میشود. هدف مطالعه حاضر مقایسه تاثیر تمرین تناوبی با شدت بالا (HIIT) و مقاومتی شدید بر برخی عوامل خطرزای قلبی عروقی، شاخص آتروژنیک و آنزیمهای کبدی در مردان دارای اضافه وزن و چاق بود.مواد و روشها: در این مطالعه نیمهتجربی، 31 مرد دارای اضافه وزن و چاق به صورت تصادفی در سه گروه تمرین HIIT (11 نفر)، تمرین مقاومتی شدید (10 نفر) و کنترل (10 نفر) تقسیم شدند. آزمودنیها در گروه HIIT با شدت 90-85 درصد ضربانقلبذخیره و در گروه تمرینات مقاومتی با شدت 85-80 درصد یکتکرار بیشینه، 3 جلسه در هفته به مدت 9 هفته به اجرای تمرینات پرداختند. قبل و پس از مداخله، جهت اندازهگیری نیمرخ لیپیدی، آنزیمهای کبدی و محاسبه شاخصهای آتروژنیک از آزمودنیها نمونههای خونی به عمل آمد. از آزمون تحلیل کوواریانس جهت تجزیه و تحلیل دادهها استفاده شد.یافتهها: درگروه HIIT کلسترولتام، تریگلیسرید، شاخص آتروژنیک پلاسما، CRI-I، CRI-II، ضریب آتروژنیک و ALT نسبت به گروه کنترل به طورمعنیداری کاهش یافت (0.05>P). HDL در گروه HIIT در مقایسه با پیش آزمون بهطورمعنیداری افزایش یافت. در گروه مقاومتی شدید کلسترول تام، تریگلیسرید، شاخص آتروژنیک پلاسما، CRI-I و ضریب آتروژنیک نسبت به گروه کنترل به طورمعنیداری کاهش یافت (0.05>P). تفاوت معنیداری بین دو گروه HIIT و مقاومتی مشاهده نشد (0.05<P).بحث ونتیجه گیری: نتایج مطالعه حاضر پیشنهاد میکند که هردو تمرینات HIIT و مقاومتی شدید در بهبود عوامل خطرزای قلبیعروقی موثر میباشند اما به نظر میرسد میزان بهبود عوامل خطرزای قلبیعروقی، آتروژنیک و آنزیمهای کبدی در تمرینات HIIT بیشتر باشد.