مفهوم عرفانی «خداگونگی» و امکان خداگونگی انسان در مسیحیت
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تصوف و عرفان اسلامی، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایران
2 استادیار گروه تصوف و عرفان اسلامی، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایران
3 دانشیار فلسفه دین، مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی، قم، ایران
doi
چکیده
هدف و مقصد کلیِ حیات معنوی در مسیحیت ارتدوکس با مفهوم «خداگونگی» بیان میشود. در سرتاسر فیلوکالیا که مجموعهای بزرگ و معتبر در عرفان مسیحیت ارتدوکس است، تصریح میشود که انسان مخلوقی است که مقرر شده است خدا شود. به این معنا که آنچه انسان به آن فراخوانده میشود صرفاً اطاعت از خدا در قالب سبکی از زندگی اخلاقمحور نیست، بلکه او باید علاوه بر زیست اخلاقی به گونهای بیواسطه و با تکیه بر درون و ذاتِ خود در موجودیت و شکوه خدا که یگانهای تثلیثی است، شریک شود. مقدّربودنِ خداگونهشدن برای انسان از منظر نویسندگان و مفسّران فیلوکالیا پیام اصلی این کتاب و مضمونی است که این متن عظیم و متشکل از متون مختلف را «یگانه و یکدست» کرده است. در این مقاله میکوشیم مفهوم «خداگونگی» را از منظرهای متفاوت بکاویم و در پایان به نتیجهای مشخص درباره چگونگی امکان آن از نگاهِ قدیسان فیلوکالیا دست یابیم.
