فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: چاقی با تجمع مفرط بافت چربی، التهاب و فیبروز همراه است و تمرین ورزشی به عنوان مداخله‌ای کارآمد در برابر آن شناخته می‌شود. بنابراین، هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر تمرین تناوبی با شدت بالا (HIIT) بر بیان پروتئین-های PEDP و MMP14 بافت چربی احشایی موش‌های تحت تغذیه با غذای پرچرب و پرکربوهیدرات (HFD+HC) بود.روش پژوهش: بدین منظور 24 سر موش اسپراگ‌داولی به‌طور تصادفی به سه گروه هشت‌تایی شامل رژیم غذایی استاندارد (ND)، HFD+HC و HFD+HC+HIIT تقسیم شدند. موش‌های گروه HIIT در یک برنامه دارای 7 تناوب 4 دقیقه‌ای با 90ـ85 درصد حداکثر سرعت (Vmax) و تناوب‌های استراحتی 2 دقیقه‌ای با 50 درصد Vmax روی تردمیل دویدند. پس از القاء بی هوشی، نمونه‌های بافت چربی احشایی استخراج شد و برای ارزیابی بیان پروتئین PEDP و MMP14 از تکنیک وسترن بلات استفاده شد. تحلیل آماری توسط آزمون‌های ANOVAو تعقیبی توکی در سطح معنی‌داری (05/0p<) تجزیه‌وتحلیل شد.یافته‌ها: HFD+HC منجر به کاهش معنی‌دار (002/0=p) بیان پروتئینی PEDP و افزایش معنی‌دار (01/0=p) بیان پروتئینی MMP14 بافت چربی احشایی شد. در مقابل، تمرین HIIT افزایش معنی‌دار (03/0=p) بیان پروتئینی PEDP و کاهش غیرمعنی‌دار (26/0=p) بیان پروتئینی MMP14 را نشان داد.نتیجه‌گیری: چاقی با کاهش پروتئین‌های ضدفیبروزی و افزایش عوامل فیبروزی بافت چربی احشایی همراه است. در مقابل، تمرین HIIT در طول HFD+HC می‌تواند بیان پروتئین‌های ضدفیبروزی را به‌طور چشمگیری افزایش و بیان پروتئین‌های فیبروزی را تا حدی کاهش دهد. این تغییرات احتمالاً در مقابله/کاهش اختلال عملکرد بافت چربی (فیبروز) ناشی از HFD+HC مؤثر باشد و با کاهش التهاب و مقاومت انسولینی همراه باشند.