بررسی تأثیر منابع مازاد (راکد) بر سودآوری با تأکید بر عامل بزرگی شرکتها
نویسندگان
1 استادیار، گروه حسابداری و مدیریت مالی، دانشکدۀ اقتصاد و مدیریت، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
2 دانشجوی دکتری حسابداری، گروه حسابداری و مدیریت مالی، پردیس بین الملل، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
3 استادیار، گروه حسابداری و مدیریت مالی، دانشکدۀ اقتصاد و مدیریت، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
doi
10.22108/far.2025.144859.2122چکیده
در زمینۀ ضرورت منابع مازاد (راکد) در سازمانها، دیدگاههای موافق و مخالف زیادی وجود دارند. در عین حال، به نظر میرسد میزان سهولتِ بهکارگیری مجدد منابع مازاد (راکد) سازمانی و به ویژه منابع مازاد (راکد) انسانی تابعی از اندازه و بزرگی شرکتها باشد. بنابراین، در پژوهش حاضر، تأثیر منابع مازاد (راکد) انسانی و مالی بر سودآوری و با تأکید بر نقش و عامل بزرگیِ شرکتهای بورسی طی دورۀ زمانی یازدهسالۀ 1402-1392 بررسی شده است. در این راستا، تعداد 141 شرکت بورسی بررسی شدند. برای آزمون فرضیهها از تحلیل رگرسیونی تلفیقی/ترکیبی استفاده شده است. یافتههای پژوهش نشان میدهد منابع مازاد انسانی و منابع راکد مالی بالقوه فاقد نقطه بهینه بودهاند. این در حالی است که مدیریت صحیح ساختار سرمایه و میزانِ سرمایۀ در گردش منجر به عملکرد بهینۀ منابع مازاد مالی (شامل جذبشده و جذبنشده) شده است. همچنین، سودآوری بهینۀ ناشی از منابع مازاد مالی (شامل جذبشده و جذبنشده) در شرکتهای کوچک و متوسط نسبت به شرکتهای بزرگ بیشتر بوده است.
