طراحی مدل و ارزیابی نقش تعدیلی توانایی مدیریت بر رابطۀ بین خوانایی گزارشگری مالی و هزینۀ نمایندگی

نویسندگان

1 استادیار حسابداری، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران

2 استادیار حسابداری، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران

3 گروه حسابداری، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران

4 دانشیار حسابداری، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران

doi
10.22108/far.2019.116175.1433
چکیده

سودمندی اطلاعات ارائه شده توسط مدیران به خوانایی و قابلیت فهم گزارش‌های مالی بستگی دارد. مطابق با نظریه علامت‌دهی، مدیران توانمند تمایلی به مبهم و پیچیده نمودن عملکرد مطلوب خود ندارند و با توجه به توانایی‌های خود، اقدام به انتشار گزارش‌های مالی خواناتر و قابل فهم‌تری می‌نمایند. شرکت‌هایی که دارای گزارش‌های خواناتری هستند، از کیفیت افشای بهتری نیز برخوردارند. لذا بر پایه این استدلال، پژوهش حاضر با استفاده از رویکرد مدل‌سازی معادلات ساختاری به بررسی رابطه بین خوانایی گزارشگری مالی با هزینه نمایندگی شرکت و مطالعه اثر تعدیل‌کنندگی توانایی مدیریت بر این رابطه می‌پردازد. بدین منظور، برای سنجش خوانایی گزارشگری مالی شرکت از سه شاخص فلش، شاخص گانینگ فوگ، شاخص طول متن استفاده گردید. نمونه آماری پژوهش حاضر متشکل از 116 شرکت پذیرفته‌شده بورس اوراق بهادار تهران طی سال‌های 1391 تا 1396 است. یافته‌های پژوهش حاکی از آن است که خوانایی گزارشگری مالی موجب کاهش هزینه نمایندگی شرکت می‌گردد. علاوه بر این، نتایج نشان می‌دهد که توانایی مدیریت رابطه منفی بین خوانایی گزارشگری مالی و هزینه نمایندگی شرکت‌ها را تعدیل و تضعیف می‌کند.