اثر سهامداران نهادی بر ارتباط بین محافظهکاری حسابداری و ارزش نگهداشت وجه نقد
نویسندگان
1 استاد حسابداری، عضو هیأت علمی دانشگاه الزهرا، دانشکده مدیریت و حسابداری، تهران، ایران.
2 کارشناسی ارشد حسابداری، مؤسسه آموزش عالی کار، دانشکده مدیریت و حسابداری، قزوین، ایران.
3 دانشجوی دکتری حسابداری، پردیس بینالمللی کیش، دانشگاه تهران، ایران
doi
10.22108/far.2019.115164.1391چکیده
هدف اصلی این پژوهش، بررسی تأثیر سهامداران نهادی بر ارتباط بین محافظهکاری حسابداری و ارزش نگهداشت وجه نقد در شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران میباشد. بدین منظور برای اندازهگیری محافظهکاری حسابداری از مدل C-Score خان و واتس و شاخص گیولی و هاین و برای اندازهگیری ارزش نگهداشت وجه نقد از بازده غیرعادی سهام و بازده مازاد استفاده شده است. در راستای بررسی این موضوع، فرضیههای پژوهش بر مبنای یک نمونه آماری متشکل از 106 شرکت طی دوره 9 ساله از سال 1388 لغایت 1396 و با استفاده از الگوهای رگرسیونی چند متغیره مورد آزمون قرار گرفت. نتایج آزمون نشان میدهد که محافظهکاری حسابداری باعث افزایش ارزش بازار وجه نقد میشود. همچنین، سهامداران نهادی بر ارتباط بین محافظهکاری حسابداری و ارزش بازار وجه نقد تأثیر منفی و معناداری دارد. یافتههای این مطالعه نشان میدهد محافظهکاری باعث کاهش تضادهای نمایندگی شده و از واکنش منفی بازار نسبت به نگهداشت وجه نقد میکاهد. با این وجود، تأثیر سنگربندی سهامداران نهادی باعث کاهش تأثیر مثبت محافظهکاری بر ارزش وجوه نقد میشود که مؤید فرضیه منافع شخصی است.
