کیفرگرایی اولیای دم بر اساس چگونگی و شرایط پیرامونی قتل عمد (تحلیل موردی پرونده های قتل عمد در استان تهران)
نویسندگان
1 استادیار گروه حقوق کیفری و جرم شناسی، دانشکده حقوق،الهیات و علوم سیاسی ، واحدعلوم و تحقیقات، دانشگاه آزاداسلامی،تهران،ایران.
2 استادیار گروه حقوق کیفری و جرم شناسی، دانشکده حقوق،الهیات و علوم سیاسی ، واحد علوم وتحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی،تهران،ایران.
3 دانشجوی دکتری حقوق کیفری و جرم شناسی، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران ، ایران.
4 دانشیارگروه حقوق کیفری و جرم شناسی، دانشکده حقوق ،دانشگاه شهید بهشتی، تهران ،ایران.
doi
10.480308/jlr.2022.226323.2134چکیده
از جمله اجزای تشکیل دهندۀ علم حقوق، مشترک بین حقوق عمومی و خصوصی، مسئولیت مدنی است که از پیشینۀ تاریخی طولانیای برخوردار است و هریک از نظامهای حقوقی به سهم خود به آن پرداختهاند. مقالۀ حاضر می کوشد تا ریشه های تاریخی و شالوده های نظری مسئولیت مدنی در نظام حقوقی هندوستان را با تأکید بر نظریۀ مسئولیت محض، که یکی از چهار نظریۀ عمده در این حوزه است، تبیین کند و تحولات صورت گرفته در این زمینه را نشان دهد. درواقع هدف از این پژوهش، بررسی شکلگیری مسئولیت مدنی در هندوستان بر اساس نظریۀ مذکور است. این پژوهش نظری در کنار اتخاذ رویکرد تاریخی بر روش تحقیق توصیفی ـ تحلیلی استوار بوده و با ارجاع به کتب، اسناد و مقالات موجود، اطلاعات را بهصورت کتابخانهای جمعآوری کرده است. یافته های این پژوهش حاکی از آناند که مسئولیت مدنی در هندوستان– با محوریت نظریۀ مسئولیت محض– تقریباً در بیشتر ابعاد خود از قانون انگلستان تأثیر پذیرفته است. بااینحال، مبانی آن متعددند که همین امر بر تحول نظام تقنینی و حقوقی سنتی این کشور مؤثر است و در نتیجه قانونگذار هندی در اجرای قواعد مربوطه، شرایط جامعۀ هند را از نظر دور نداشته و نمیدارد. یکی از مهمترین شواهد این تفاوت، مسئولیت مطلق است که از مسئولیت محض منبعث شده و در زمینۀ فعالیتهای فوقالعاده خطرناک کاربرد دارد.د.