گردشگری علمی؛ فهم پدیدارشناسانۀ تجربه زیسته گردشگران خارجی دانشگاههای ایران
نویسندگان
1 عضو هیئتعلمی، گروه مدیریت بازرگانی، دانشگاه شهید باهنر، کرمان.
2 دانشجوی دکتری، مدیریت بازرگانی، گرایش بازاریابی، دانشگاه تهران، ایران
3 عضو هیئتعلمی، گروه مدیریت جهانگردی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران.
4 دانشجوی دکتری، مدیریت استراتژیک، دانشگاه تربیت مدرس، تهران.
doi
10.22054/tms.2020.39013.2074چکیده
پژوهش حاضر، سعی در فهم تجربه گردشگری علمی دارد و این امر در بین دانشپژوهان خارجی که گردشگری علمی را در ایران تجربه کردهاند، بررسی شده است. در این پژوهش، بنا بر نیاز به استفاده از تجربیات افراد درگیر در موضوع تحقیق، از روش تحقیق کیفی و از رویکرد پدیدارشناسی توصیفی استفاده شد. به دلیل نظاممند بودن روش کولایزی برای تحلیل دادهها، از این روش استفاده شد. با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند تا رسیدن به اشباع با 13 نفر، مصاحبههای نیمه ساختاریافته انجام شد. اعتبار نتایج بهدستآمده با استفاده از مراجعه مجدد به شرکتکنندگان در تحقیق و جلب توافق ایشان حاصل شد. در انتها چهار دسته تم حاصل شد که عبارتاند از؛ جنبه علمی، جنبه مذهبی، جنبه فرهنگی و جنبه اقتصادی و اوقات فراغت. یافتههای این تحقیق در شناخت و درک بهتر رفتار گردشگران علمی و پیشبینیهای آینده مؤثر است. بهکارگیری صحیح یافتهها نیز توسعه گردشگری علمی و متعاقباً، افزایش رضایت گردشگران را در پی خواهد داشت.
