تغییرات CT-1سرمی و RPP بیماران قلبی تحت CABG)یا (PCI بعد از هشت هفته تمرین هوازی با شدت متوسط
نویسندگان
1 گروه فیزیولوژی ورزشی دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزش دانشگاه ارومیه، ارومیه ایران
2 گروه فیزیولوژی ورزشی دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزش دانشگاه ارومیه، ارومیه ایران
3 گروه بازتواانی و پزشکی ورزشی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایر ان
4 گروه فیزیولوژی ورزشی دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزش دانشگاه ارومیه، ارومیه ایران.
doi
10.22059/jsb.2024.379046.1637چکیده
مقدمه: بیماری های قلبی عروقی یکیازعوامل مرگ و میر گسترده در جهان است و فعالیت بدنی یکی از تاثیر گذارترین روشها در بهبود وضعیت قلبی عروقی است. هدف این مطالعه بررسی سطوح سرمی CT-1 و RPP بیماران قلبی تحت ( CABG) یا ( PCI ) در پاسخ به یک دوره تمرینات هوازی با شدت متوسط است.روش پژوهش: 30 مرد مبتلا به بیماری قلبی با میانگین سنی 08/6 ± 55 سال و وزن 13/14± 35/80 کیلوگرم که دو ماه از عمل جراحی CABG) یا (PCI آنها گذشته بود در دو گروه تمرین (15n=) و کنترل (15n=) قرار گرفتند. گروه تمرین به مدت هشت هفته و هفته ای سه جلسه و هر جلسه 45 دقیقه با شدت 45 تا 70 درصد ضربان قلب ذخیره (7 تا 15) در مقیاس درک فشار (RPE) به فعالیت پرداختند. برای تحلیل دادهها از آزمون آنالیز واریانس (ANOVA ) مخلوط در سطح معنی داری ( 05/0 P ≤) یافته ها: تغییرات معنی داری در سطوح سرمی CT-1 مشاهده نشد درگروه تمرین ( 382/0 = p ) و برای گروه کنترل ( 753/0 = p )، ولی کاهش معنی داری در RPP تنها در گروه تمرین تمرین مشاهده شد (041/0 = p ) و در گروه کنترل تغییر معنی داری مشاهده نشد.( 753/0 = p )نتیجه گیری: تمرین هوازی با شدت متوسط بدون افزایش در سطوح سرمی CT-1 در بیماران قلبی تحت CABG) یا (PCI باعث کاهش معنی داری در RPP این بیماران میشود که نشان دهنده کاهش در اکسیژن مصرفی بافت قلبی است