شرایط حکم غیابی بدوی و حکم غیابی مرحلة تجدیدنظر
نویسندگان
1 دانشیار حقوق خصوصی، دانشکدة حقوق، دانشگاه قم، قم، ایران
doi
10.22059/jolt.2022.338361.1007075چکیده
شرایط غیابی محسوب شدن حکم بدوی در مادة 303 ق.آ.د.م. بیان شده است. این ماده عدم حضور در جلسة دادرسی و عدم دفاع کتبی و عدم ابلاغ واقعی اخطاریه را شرایط غیابی محسوب شدن حکم اعلام کرده است. بیان مادة 303 ق.آ.د.م. از جهات متعدد قابل تأمل و بررسی است. مادة 364 ق.آ.د.م. هم شرایط و احکام حکم غیابی مرحلة تجدیدنظر را بیان کرده است که تفاوتهایی با حکم غیابی مرحلة بدوی دارد. بیان این ماده هم ایرادات و نکتههای قابل تأملی دارد که بررسی و تحلیل آن را ضروری کرده است. بررسی موضوع نشان میدهد اضافه شدن شرط عدم ابلاغ واقعی اخطاریه در مادة 303 ق.آ.د.م. تحولی در شرایط غیابی محسوب شدن حکم بدوی ایجاد کرده و مصادیق حکم غیابی مرحلة بدوی را به حداقل رسانده است. این در حالی است که قانونگذار این شرط را در مادة 364 ق.آ.د.م. نیاورده است و همین مطلب سبب تفاوت قابل توجه حکم غیابی مرحلة تجدیدنظر و حکم غیابی مرحلة بدوی شده است.