بررسی امکان و نحوه استفاده از مضامین نهج البلاغه در برنامه آموزشی «فلسفه برای کودکان»
نویسندگان
1 استادیار گروه فلسفه برای کودکان، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
2 دکتری علوم و معارف نهج البلاغه، دانشگاه قرآن و حدیث (نویسنده مسئول)،
3 استادیار دانشکده علوم و معارف حدیث، دانشگاه قرآن و حدیث،
doi
10.30465/srs.2024.48620.2136چکیده
برنامه «فلسفه برای کودکان» یکی از کارآمدترین برنامه های آموزشی با سبک تأملی در علوم تربیتی محسوب می شود. داستانهای فکری در این برنامه از اهمیت ویژهای برخوردار هستند،مقاله حاضر در پی خلأ تألیف داستانهای فکری متناسب با فرهنگ اسلامیدر بومیسازی برنامه «فبک»، به دنبال امکانسنجی استفاده از مضامین نهج البلاغه به عنوان یکی از مشهورترین متون دینی است و این مهم را با پیمودن پنج گام امکان سنجی نموده اند.بر اساس یافته های این مقاله: مضامین نهج البلاغه با اهداف داستان فکری همسو و هماهنگ است زیرا امام علی (ع) مخاطبان خود را با استفاده از روش های مختلف از جمله: «استفاده از داستان»، «تصویرآفرینی»، «طرح پرسش»، «بیان پیامد در گزاره های اخلاقی»، «فراهم آوردن زمینه تحلیل شرایط»، به فکرورزی تحریک کرده است.بهترین روش برای بهرهمندی از متون روایی برای خلق داستانهای فکری، «بازآفرینی» استیعنی استخراج درونمایه از متون روایی و خلق داستان بر اساس آن. با روش «تحلیل محتوای مضمونی» میتوان درونمایههای متناسب با معیارهای فبک برای داستانهای فکری را از متون روایی استخراج نموده و بر مبنای روش داده بنیاد ساماندهی کرد تا در نهایت توسط نویسندگان داستان کودک تبدیل به داستانهای فکری متعدد بر مبنای آموزههای فلسفی درمتون دینی شود.